۱. با مردم عادی زیاد در تماس نباشید؛ فقط گاهی سلام‌شان را علیک بگویید.

۲. با افراد سرشناس شهر کوشش کنید عکس دوگانگی بگیرید.

۳. شماره تلفن خود را به هرکس ندهید. اگر کسی از شما شماره خواست، بگویید: «شماره‌ات را بده تا برایت اس‌ام‌اس کنم» و به این ترتیب از دادن شماره خود فرار کنید.

۴. اگر شما را به مهمانی دعوت کردند، تنها نروید. در نزدیکی محل مهمانی انتظار بکشید. وقتی مهمان دیگری آمد، با او همراه شوید؛ اما هنگام ورود حتماً شما شخص اول باشید تا نفر دومی در نقش بادیگارد شما دیده شود.

5. از ملاقات‌های‌تان با بزرگان شهر بسیار قصه کنید؛ حتی اگر آن شخص کار خوبی انجام داده بود، وانمود کنید که به مشوره‌های شما عمل کرده است.

۶. از عملکرد رییس‌جمهور حتماً انتقاد کنید و بگویید: «به سکرترش در صحبت تلیفونی گفتم، اما شاید پیامم را به رییس‌جمهور نرسانده‌اند.»

۷. اگر در جلسات رسمی اشتراک نمودید، به چوکی‌هایی که به مقامات عالی‌رتبه ریزرو شده بنشینید. حتی اگر کسی مانع شد و برایتان گوشزد کرد، توجه نکنید.

۸. انتقاد از مدیران کم‌قدرت و توصیف از مدیران پرقدرت را فراموش نکنید؛ ورنه بار دوم شما را دعوت نمی‌کنند.

۹. قبل از ختم مجالس، به بهانه این‌که جای دیگری هم دعوت هستید، محفل را ترک کنید و از تمام افراد حاضر معذرت بخواهید؛ مهم نیست اگر شما را نمی‌شناختند.

۱۰. اگر به تلیفون‌تان زنگ آمد، زود پاسخ ندهید تا وانمود نشود که گویا شما آدم بیکاری هستید.