هنرمندان کابل چگونه فضای بازار قدیم را به موزیمی در واشنگتن بردند؟

در موزیمی در واشنگتن، طاق‌های چوبی کنده‌کاری‌شده روی هم قرار گرفتند و بازدیدکننده می‌توانست زیر آن‌ها از برابر کار هنرمندان بگذرد. قطعات چوبی را از افغانستان آورده بودند. شکل نمایشگاه از مرادخانی کابل الهام می‌گرفت، جایی که مرمت ساختمان‌ها و آموزش هنرهای دستی در کنار هم پیش می‌رفت.

یک کارگاه در مرکز کابل

پروژه کوه فیروزه بخشی از کار خود را به مرمت ساختمان‌های مرادخانی و آموزش رشته‌هایی چون نجاری، کاشی‌گری، خوش‌نویسی و جواهرسازی اختصاص داده است. وقتی یک خانه یا حیاط قدیمی مرمت می‌شود، نجار با قطعاتی روبه‌رو است که هم باید کارکرد ساختمانی داشته باشند و هم شکل و نقش پیشین را حفظ کنند. در معرفی پروژه، از حیاطی یاد شده که زمانی با چوب کنده‌کاری‌شده آراسته بود.

در نمایشگاه واشنگتن، الهام از همین کارگاه‌ها و فضاها به شیوه ارائه اشیا شکل داد. سازندگان نمایشگاه بخشی از ساختارهای چوبی را از افغانستان منتقل و در محل نصب کردند. گزارش واشنگتن‌پست می‌گوید طاق‌ها بدون استفاده از میخ کنار هم جا گرفتند.

دیدن دست هنرمند در جریان کار

اسمیتسونین در معرفی نمایشگاه نوشته بود که هنرمندان مهارت‌هایشان را پیش روی بازدیدکنندگان نشان می‌دهند. رشته‌هایی مانند ساخت جواهر، نجاری، سفال، خوش‌نویسی و قالین‌بافی در برنامه معرفی شده بودند. به این ترتیب، کنار شی کامل‌شده فرصتی هم برای دیدن شیوه کار وجود داشت.

از طاق چوبی می‌شود دوباره به مرادخانی برگشت. آنچه بازدیدکننده در موزیم از زیرش می‌گذشت، سرنخی درباره شیوه ساخت، تزیین و جای چوب در معماری کابل بود. مسیر این روایت از یک قطعه چوب آغاز می‌شود و به دست کسی می‌رسد که نقش را روی آن کنده است.

منابع

1. موزیم ملی هنر آسیایی اسمیتسونین، معرفی نمایشگاه کوه فیروزه
2. واشنگتن‌پست، گزارش انتقال و نصب سازه‌های چوبی
3. کوه فیروزه، بازسازی بناها و کارگاه‌های مرادخانی

عکس شاخص. نمای گالری آرتور سکلر در واشنگتن. ajay_suresh · صفحه منبع · CC BY 2.0