رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

چرا گاندی برای برداشتن نمک از ساحل، هفته‌ها راه پیمود؟

در ششم اپریل ۱۹۳۰، مهاتما گاندی در ساحل داندی در گجرات، نمک طبیعی را از زمین برداشت. کاری که در آن لحظه انجام شد کوتاه بود. برای رسیدن به ساحل تقریباً سه هفته و نیم پیاده رفته بود. گاندی علیه قانون نمک حکومت استعماری بریتانیا اعتراض می‌کرد. به همین دلیل، به‌جای فرستادن تنها یک درخواست، گروهی را از گجرات به سوی دریا برد تا در پایان دست به کاری بزنند که قانون منع می‌کرد.
چرا گاندی برای برداشتن نمک از ساحل، هفته‌ها راه پیمود؟
اندازه متن

در ششم اپریل ۱۹۳۰، مهاتما گاندی در ساحل داندی در گجرات، نمک طبیعی را از زمین برداشت. کاری که در آن لحظه انجام شد کوتاه بود. برای رسیدن به ساحل تقریباً سه هفته و نیم پیاده رفته بود. گاندی علیه قانون نمک حکومت استعماری بریتانیا اعتراض می‌کرد. به همین دلیل، به‌جای فرستادن تنها یک درخواست، گروهی را از گجرات به سوی دریا برد تا در پایان دست به کاری بزنند که قانون منع می‌کرد.

راه‌پیمایی در دوازدهم مارچ از آشرام سابارماتی نزدیک احمدآباد آغاز شد. جدول سفر بنیاد یادبود گاندی می‌گوید که هفتادوهشت نفر در آغاز همراه او بودند. مقصد در حدود ۳۸۵ کیلومتری قرار داشت. مسیر از آبادی‌های گوناگون می‌گذشت و گروه در محل‌های تعیین‌شده ایستاد. راه رسیدن به داندی وقت می‌گرفت و در همین فاصله، مردم آبادی‌ها می‌توانستند گروه را ببینند و درباره علت رفتنشان به ساحل بشنوند.

توقف‌های یک راه‌پیمایی

در بَت‌گام، از محل‌هایی که گروه در مسیر در آن توقف کرد، گاندی برای همراهان و حاضران سخن گفت. بعدتر در نزدیکی سورت نیز گردهمایی برگزار شد. همه روزها یک مسیر کامل راه نرفتند. در دِلاد یک روز برای استراحت ثبت شده است. این توقف‌ها در جدول سفر کنار فاصله روزانه آمده‌اند. برای گروه، پیمودن راه هم به آماده نگه داشتن همراهان نیاز داشت و هم فرصتی برای توضیح هدف اعتراض در محل‌های مختلف فراهم می‌کرد.

بخشی از بنای یادبود راه‌پیمایی نمک در داندی
بخشی از بنای یادبود راه‌پیمایی نمک در داندی. Snehrashmi، CC BY-SA 4.0، اندازه تصویر تنظیم شده است.

گروه در پنجم اپریل به داندی رسید. برداشتن نمک و نقض قانون صبح روز بعد انجام شد و در جدول سفر ثبت گردید. نمک کالایی بود که مصرفش به یک صنف یا یک گروه محدود نمی‌شد. رساندن اعتراض به این کالا، بحث درباره قانون و اداره استعماری را به چیزی پیوند می‌داد که مردم در زندگی معمول می‌شناختند. در ساحل، اعتراض شکل یک عمل کوتاه و قابل دیدن به خود گرفت.

در داندی، بنای یادبود راه‌پیمایی موقعیت‌هایی از سفر را در چند صحنه نشان می‌دهد. کسی که فقط عکس ساحل را ببیند، پایان را می‌بیند. در جدول مسیر، پایان پس از عبور از آبادی‌ها، روزهای راه‌رفتن و توقف‌های شبانه می‌رسد. رسیدن گروه به ساحل بخشی از کار بود. راه طولانی فرصتی فراهم کرد تا پیش از برداشتن نمک، درخواست تغییر قانون در مسیر شنیده شود.

منابع

عکس شاخص. گاندی در ساحل داندی در پایان راه‌پیمایی نمک، اپریل ۱۹۳۰. عکاس ناشناس، مالکیت عمومی.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights