رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

چگونه صدای نخستین یوروویژن ماند و تصویر دور آخر دوباره پیدا شد؟

در ۲۴ می ۱۹۵۶، خوانندگان هفت کشور در تالار کورسال شهر لوگانو در سویس جمع شدند. برگزارکنندگان می‌خواستند یک برنامه موسیقی زنده به چند کشور برسد. برای شنونده‌ای دور از تالار، ترتیب ورود هر خواننده و رسیدن صدای او به دستگاه پخش اهمیت داشت. از نخستین برنامه، صدا به شکل کامل‌تری از تصویر باقی ماند. همین تفاوت شناخت آنچه را شنوندگان و تماشاگران تجربه کردند به دو دسته سند وابسته کرد.
چگونه صدای نخستین یوروویژن ماند و تصویر دور آخر دوباره پیدا شد؟
اندازه متن

در ۲۴ می ۱۹۵۶، خوانندگان هفت کشور در تالار کورسال شهر لوگانو در سویس جمع شدند. برگزارکنندگان می‌خواستند یک برنامه موسیقی زنده به چند کشور برسد. برای شنونده‌ای دور از تالار، ترتیب ورود هر خواننده و رسیدن صدای او به دستگاه پخش اهمیت داشت. از نخستین برنامه، صدا به شکل کامل‌تری از تصویر باقی ماند. همین تفاوت شناخت آنچه را شنوندگان و تماشاگران تجربه کردند به دو دسته سند وابسته کرد.

در نخستین رقابت، هر یک از هفت کشور دو ترانه معرفی کرد. پس از اجرا، ترانه «رفرن» با صدای لیس آسیا از سویس برنده اعلام شد. تالار میزبان در همان کشور بود. آسیا پس از اعلام نتیجه ترانه را دوباره خواند. در اجرای دوباره، بخشی از آنچه مردم در تالار دیده بودند با دوربین دیگری ثبت شد. آن دوربین از برنامه‌ای جدا از ثبت معمول پخش، تصویری به جا گذاشت که بعدها اهمیت پیدا کرد.

تصویری که از اجرای دوباره ماند

بخش بزرگی از آنچه از نخستین برنامه می‌توان دنبال کرد از صدای پخش‌شده می‌آید. در آن صدا می‌شود شروع ترانه، سازها و واکنش تالار را شنید. برای دیدن وضع خواننده و حرکت در صحنه، وجود فیلم لازم بود. وینچنتسو ویکاری از بخشی از اجرای دوباره آسیا فیلم گرفته بود. این تصویر در میان سندهای تاریخی به یافتن نمایی از آخر شب کمک کرد.

نمای شهر میزبان لوگانو در عکسی از آغاز سده بیستم
نمای شهر میزبان لوگانو در عکسی از آغاز سده بیستم. Sergei Prokudin-Gorskii، مالکیت عمومی.

در بازسازی فیلم، امکان دیدن بخش کوتاه صحنه با وضوح بهتر فراهم شد. این کار به اصل تصویر و آنچه در آن ثبت شده وابسته بود. به همین دلیل، فیلم بازسازی‌شده تنها قسمتی را نشان می‌دهد که فیلم‌بردار توانسته بود بگیرد. برای شناخت کل برنامه هنوز باید از صدای باقی‌مانده و گزارش همان شب استفاده کرد. تصویر کوتاه به این اسناد چهره و حرکت کسی را افزود که آخرین بار به روی صحنه برگشت.

در آغاز رقابت، پرسش برگزارکنندگان رساندن یک اجرا به بیرون از تالار بود. سال‌ها بعد، کار آرشیف به رساندن بخش دیگری از همان شب به مخاطب مربوط شد. شنونده می‌تواند ترانه را از روی صدای باقی‌مانده دنبال کند. بیننده در فیلم، اجرای دوباره برنده را می‌بیند. هر دو سند از شبی آمده‌اند که برای نخستین بار برنامه‌ای مشترک برای چند پخش‌کننده اروپایی به راه افتاد.

منابع

عکس شاخص. لیس آسیا، نخستین برنده یوروویژن، در عکس سال ۱۹۵۷. J.D. Noske / Anefo، CC BY-SA 3.0 nl.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights