رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

دوربینی که پس از صد عکس باید دوباره به کارخانه می‌رفت

وقتی کسی در ۱۸۸۸ یک دوربین کداک می‌خرید، دوربین از قبل برای گرفتن عکس آماده بود. یک رول فلم در آن گذاشته بودند که برای صد عکس جا داشت. خریدار دستگاه را با پوش چرمی‌اش تحویل می‌گرفت و نیازی نداشت خودش صفحه حساس جداگانه‌ای در دوربین جا بگذارد. پس از مصرف تمام رول، باید دوربین را با همان فلم استفاده‌شده برای کارخانه می‌فرستاد.
دوربینی که پس از صد عکس باید دوباره به کارخانه می‌رفت
اندازه متن

وقتی کسی در ۱۸۸۸ یک دوربین کداک می‌خرید، دوربین از قبل برای گرفتن عکس آماده بود. یک رول فلم در آن گذاشته بودند که برای صد عکس جا داشت. خریدار دستگاه را با پوش چرمی‌اش تحویل می‌گرفت و نیازی نداشت خودش صفحه حساس جداگانه‌ای در دوربین جا بگذارد. پس از مصرف تمام رول، باید دوربین را با همان فلم استفاده‌شده برای کارخانه می‌فرستاد.

دوربین را جورج ایستمن و شرکتش در راچستر امریکا عرضه کردند. قیمت دوربین آماده به کار ۲۵ دالر بود. روی بدنه، برای رها کردن شاتر دکمه‌ای وجود داشت. عکاس پس از هر ثبت، فلم را به جای تازه می‌برد تا بخش بعدی روبه‌روی نور قرار گیرد. نسخه‌هایی از این مدل دیدیاب جداگانه نداشتند. نشانه‌های روی بدنه به صاحب دوربین کمک می‌کردند جهت دستگاه را تنظیم کند. برای آماده کردن شاتر، ریسمانی را که از بالای دوربین بیرون می‌آمد، می‌کشیدند. کلیدی دیگر برای جلو بردن فلم پس از ثبت عکس بود. هر بار عکاس باید این دو کار را پیش از فشردن دوباره دکمه انجام می‌داد.

بسته‌ای که دوباره از راچستر برمی‌گشت

پس از صد عکس، کارخانه با دریافت ده دالر فلم را ظاهر می‌کرد، عکس‌های چاپ‌شده را می‌فرستاد و یک رول تازه در دوربین می‌گذاشت. دوربین دوباره به صاحبش می‌رسید. این رفت‌وبرگشت، کار عکاس را به دو مرحله تقسیم می‌کرد. ثبت تصویر هرجا که صاحب دستگاه آن را با خود می‌برد ممکن بود و مرحله چاپ همچنان به کارکنان و تجهیزات کارخانه سپرده می‌شد.

طرح سال ۱۸۸۸ از سازوکار نگه‌دارنده رول فلم در نخستین کداک
طرح سال ۱۸۸۸ از سازوکار نگه‌دارنده رول فلم در نخستین کداک. عکاس ناشناس، مالکیت عمومی.

تصویرها دایره‌ای بودند. این شکل در عکس‌های باقی‌مانده از آن دوربین هنوز شناخته می‌شود. کسی که عکس چاپ‌شده را در دست می‌گرفت، منظره‌ای را می‌دید که پیش از فرستادن دستگاه امکان دیدنش را نداشت. روز ثبت با روز دریافت عکس یکی نبود. صاحب دوربین باید یک رول را تمام می‌کرد و منتظر بازگشت بسته می‌ماند.

اسمیتسونین و موزیم جورج ایستمن نمونه‌های این دستگاه و مواد عکاسی آن دوره را نگه می‌دارند. دوربین در ظاهر یک جعبه کوچک بود. پشت این جعبه، راهی برای فرستادن فلم، چاپ عکس و دوباره آماده کردن دستگاه وجود داشت. برای شناخت دلیل رواج این دوربین، باید هم دکمه کنار بدنه و هم بسته‌ای را دید که چندی بعد با عکس‌های چاپ‌شده به خانه خریدار می‌رسید.

منابع

عکس شاخص. آگهی آرشیفی دوربین کداک در ۱۸۸۸. عکاس ناشناس، مالکیت عمومی.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights