کشورهایی که بدون گذرنامه همدیگر را به رسمیت می‌شناسند
در جهان امروز، سفر به کشورهای مختلف به دلیل وجود قوانین و مقررات مختلف، نیازمند برنامه‌ریزی و آگاهی از شرایط ورود به هر کشور است. یکی از مهم‌ترین مدارک مورد نیاز برای سفر به خارج از کشور، گذرنامه است. با این حال، برخی از کشورها توافقاتی با یکدیگر دارند که امکان سفر بدون نیاز به گذرنامه را برای شهروندان خود فراهم می‌کند.
توافقنامه‌های سفر بدون گذرنامه
برخی از کشورها در قالب توافقنامه‌های دوجانبه یا چندجانبه، امکان سفر بدون گذرنامه را برای شهروندان خود فراهم کرده‌اند. این توافقنامه‌ها معمولاً شامل شرایط و محدودیت‌هایی است، مانند محدودیت در مدت اقامت یا محدودیت در نوع سفر.
یکی از معروف‌ترین توافقنامه‌های سفر بدون گذرنامه، توافقنامه شینگن است. این توافقنامه در سال ۱۹۸۵ میلادی بین کشورهای اروپایی امضا شد و امکان سفر بدون گذرنامه را برای شهروندان کشورهای عضو فراهم کرد. کشورهای عضو این توافقنامه شامل اتریش، بلژیک، چک، دانمارک، استونی، فنلاند، فرانسه، آلمان، یونان، مجارستان، ایسلند، ایتالیا، لتونی، لیختن‌اشتاین، لیتوانی، لوکزامبورگ، مالت، هلند، نروژ، لهستان، پرتغال، اسلواکی، اسلوونی، اسپانیا، سوئد، سوئیس و نروژ هستند.
کشورهای حوزه اتحادیه آسه‌آن
کشورهای حوزه اتحادیه آسه‌آن (ASEAN) نیز توافقنامه‌ای برای سفر بدون گذرنامه دارند. این توافقنامه در سال ۱۹۹۷ میلادی امضا شد و امکان سفر بدون گذرنامه را برای شهروندان کشورهای عضو فراهم کرد. کشورهای عضو این توافقنامه شامل برونئی، کامبوج، اندونزی، لائوس، مالزی، میانمار، فیلیپین، سنگاپور، تایلند و ویتنام هستند.
کشورهای مشترک‌المنافع
کشورهای مشترک‌المنافع (Commonwealth) نیز توافقنامه‌ای برای سفر بدون گذرنامه دارند. این توافقنامه در سال ۱۹۵۱ میلادی امضا شد و امکان سفر بدون گذرنامه را برای شهروندان کشورهای عضو فراهم کرد. کشورهای عضو این توافقنامه شامل استرالیا، کانادا، نیوزیلند، انگلستان و بسیاری از کشورهای دیگر هستند.
سفر بدون گذرنامه در کشورهای همسایه
برخی از کشورهای همسایه نیز توافقنامه‌هایی برای سفر بدون گذرنامه دارند. به عنوان مثال، شهروندان ایران و عراق می‌توانند با کارت ملی به سفرهای زیارتی بین دو کشور اقدام کنند. همچنین، شهروندان ایران و افغانستان می‌توانند با کارت ملی به سفرهای تجاری و زیارتی بین دو کشور اقدام کنند.
محدودیت‌ها و شرایط
اگرچه توافقنامه‌های سفر بدون گذرنامه امکان سفر راحت‌تر را برای شهروندان فراهم می‌کند، اما محدودیت‌ها و شرایطی نیز وجود دارد. به عنوان مثال، در توافقنامه شینگن، شهروندان کشورهای عضو می‌توانند حداکثر ۹۰ روز در یک دوره ۱۸۰ روزه در کشورهای دیگر عضو اقامت کنند. همچنین، ممکن است نیاز به مدارک دیگری مانند کارت ملی، بیمه مسافرتی و غیره باشد.
اطلاعات تکمیلی
- توافقنامه شینگن: ۲۶ کشور اروپایی
- اتحادیه آسه‌آن: ۱۰ کشور حوزه جنوب شرق آسیا
- کشورهای مشترک‌المنافع: ۵۴ کشور
جمع‌بندی کشورهای دارای توافقنامه سفر بدون گذرنامه
کشورهای زیادی توافقنامه‌های سفر بدون گذرنامه دارند. از جمله:
– کشورهای اروپایی عضو توافقنامه شینگن
– کشورهای حوزه اتحادیه آسه‌آن
– کشورهای مشترک‌المنافع
– کشورهای همسایه با توافقنامه‌های دوجانبه
گفت‌وگو درباره این نوشته