رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

نخستین کارناوال کارائیبی تورنتو چگونه به خیابان یانگ رسید؟

در تابستان ۱۹۶۷، مردم در خیابان‌های مرکزی تورنتو ایستادند تا گروه‌هایی با لباس‌های رنگی، ساز و موسیقی از برابرشان بگذرند. مسیر از نزدیکی ورزشگاه ورسیتی آغاز شد، به خیابان بلور و سپس یانگ رسید و در میدان تالار شهر پایان یافت. برای بسیاری از کسانی که در مسیر ایستاده بودند، این نخستین باری بود که چنین برنامه‌ای را در همان خیابان‌ها می‌دیدند. برگزارکنندگان، مردم جوامع کارائیبی شهر بودند.
اندازه متن
نخستین کارناوال کارائیبی تورنتو چگونه به خیابان یانگ رسید؟

در تابستان ۱۹۶۷، مردم در خیابان‌های مرکزی تورنتو ایستادند تا گروه‌هایی با لباس‌های رنگی، ساز و موسیقی از برابرشان بگذرند. مسیر از نزدیکی ورزشگاه ورسیتی آغاز شد، به خیابان بلور و سپس یانگ رسید و در میدان تالار شهر پایان یافت. برای بسیاری از کسانی که در مسیر ایستاده بودند، این نخستین باری بود که چنین برنامه‌ای را در همان خیابان‌ها می‌دیدند. برگزارکنندگان، مردم جوامع کارائیبی شهر بودند.

کانادا در آن سال صدسالگی تشکیل کنفدراسیون را جشن می‌گرفت. کمیته فرهنگی کارائیب برای سهم گرفتن در برنامه‌ها تصمیم گرفت از تجربه کارناوال جزیره‌های کارائیب استفاده کند. کارناوال ترینیداد از منابع الهام بود. مهاجران از جاهای متفاوت آمده بودند و برنامه برای یک گروه یا یک جزیره به تنهایی طراحی نشد. آماده کردن لباس، گردآوردن نوازندگان و گرفتن جا برای حرکت صف بخشی از کار پیش از روز رژه بود.

گروه‌ها از ورزشگاه بیرون آمدند

در یک رژه، گروه نوازنده باید با حرکت دسته‌هایی هماهنگ شود که کمی جلوتر یا عقب‌تر می‌روند. لباس‌ها برای دیده شدن در فضای باز ساخته می‌شوند و کسی که آن‌ها را حمل می‌کند باید بتواند در مسیر راه برود. این کار در تورنتوی ۱۹۶۷ با همراهی خانواده‌ها، هنرمندان و گروه‌های محلی انجام شد. موزیم تورنتو شمار کسانی را که برای تماشای نخستین رژه بزرگ آمدند حدود پنجاه هزار نفر برآورد می‌کند.

لباس و حرکت گروهی در رژه کارایبانا در ۲۰۱۰
لباس و حرکت گروهی در رژه کارایبانا در ۲۰۱۰. Loozrboy from Toronto, Canada، CC BY-SA 2.0، اندازه تصویر تنظیم شده است.

برنامه کارایبانا به رژه محدود نماند. نمایش موسیقی و برنامه‌هایی درباره سنت‌های کارائیب در روزهای آن برگزار شد. رژه به بخش دیدنی‌تر تبدیل شد، چون دسته‌ها از محوطه بسته بیرون آمدند و راهی را پیمودند که میان خیابان‌های عادی شهر قرار داشت. گروه‌ها در دوره‌های بعد مسیرها و برنامه‌های متفاوتی را تجربه کردند و جشن گسترش یافت. نام و لباس گروه‌ها در هر دوره بر پایه موضوع و برنامه همان گروه انتخاب می‌شد.

نخستین مسیر، اندازه کاری را نشان می‌دهد که باید در بیرون از سالن صورت می‌گرفت. لباس و موسیقی را می‌شد در یک محل آماده کرد. برای اینکه همان کار به رویدادی شهری تبدیل شود، باید ورزشگاه، خیابان و میدان به هم وصل می‌شدند. زمانی که گروه‌ها به تالار شهر رسیدند، بخشی از فرهنگ جوامع کارائیبی از محله و گردهمایی داخلی به فضای عمومی تورنتو آمده بود.

منابع

عکس شاخص. شرکت‌کنندگان یکی از دوره‌های کارناوال کارایبانا در تورنتو، ۲۰۱۰. Loozrboy from Toronto, Canada، CC BY-SA 2.0، اندازه تصویر تنظیم شده است.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights