معماران ساگرادا فامیلیا چگونه قطعههای گچ را دوباره کنار هم گذاشتند؟

بخشهای این نوشته
در ۱۹۳۶، در آغاز جنگ داخلی اسپانیا، بخشی از کارگاه ساگرادا فامیلیا در بارسلونا و مواد طراحی آن از میان رفت. آنتونی گائودی سالها پیش از آن برای کلیسا مدلهایی ساخته بود که شکل ستون، انحنای سطح و رابطه اجزای بنا را نشان میدادند. بعضی مدلها شکسته و برخی اسناد از دست رفته بودند. برای کسانی که میخواستند کار ساختمان را دنبال کنند، یافتن نشانی از طرح در میان قطعهها به مرحلهای ضروری تبدیل شد.
گائودی تا زمان درگذشتش در ۱۹۲۶ بخش بزرگی از کار را به روش مدلسازی سهبعدی پیش برده بود. در یک مدل، میشد شکل سطوح را از چند جهت دید و تغییر یک بخش را در رابطه با بخش مجاور آزمود. مدل به ویژه زمانی اهمیت داشت که دیوار، سقف یا ستون از خطهای ساده تشکیل نمیشد. نقشه، عکس و مدل هر کدام نوعی اطلاعات درباره ساختمان نگه میداشتند. از دست رفتن یکی را نمیشد همیشه به کمک دیگری کامل جبران کرد.
مقایسه شکلها پیش از ساخت
پس از جنگ، گروههای کارگاه روی بقایای مدلها کار کردند. آنها قطعههای پیداشده و تصویرهای دوره پیش از آسیب را کنار هم میگذاشتند. برای جا دادن یک قطعه، شکل سطح، ضخامت و جای پیوند آن اهمیت داشت. بخشی از کار پیدا کردن رابطه قطعه با قسمتی از کلیسا بود که پیش از ۱۹۳۶ ساخته یا به صورت نمونه آماده شده بود. در بعضی جاها باید از چند نشانه جدا به شکل احتمالی رسید.

بخشی از مدلهای بازسازیشده در کار طراحی دوباره به کار آمدند. ساخت قسمتهای بعدی بنا به نسلهای تازه معماران، مهندسان و استادکاران رسید. از روشهای تازه اندازهگیری و طراحی نیز استفاده شد. برای خواندن طرح اولیه، هنوز ارزش داشت که رابطه میان یک سطح در مدل و قسمت مربوط به آن در ساختمان سنجیده شود. نمونه سهبعدی اجازه میداد شکلها پیش از اجرای کامل با هم مقایسه شوند.
در کارگاه، یک قطعه گچ میتوانست نشانی از سطحی بزرگتر باشد. تا وقتی جدا میماند، تنها بخشی از یک جسم شکسته به نظر میرسید. در کنار قطعه دیگر یا عکسی از مدل پیشین، میشد فهمید منحنی به کدام سمت ادامه دارد. همین بررسی میان قطعه، تصویر و بنا بخش بزرگی از میراث طراحی گائودی را برای ادامه ساختمان قابل استفاده ساخت.
منابع
عکس شاخص. ساگرادا فامیلیا در جریان ساخت در ۱۹۱۷، زمان کار آنتونی گائودی. Anonymous Unknown author، مالکیت عمومی.


