رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

نقره پوتوسی چگونه از کوه به ضرابخانه شهر می‌رسید؟

از بخش‌های زیادی از شهر پوتوسی می‌توان کوه سرو ریکو را دید. در دوره استعمار اسپانیا، نقره را از همین کوه به شهر می‌آوردند. سنگی که از معدن بیرون می‌شد هنوز سکه یا شمش آماده نبود. برای رسیدن به شکل قابل حمل و استفاده، باید از چند محل می‌گذشت. در مسیر آن، آبگیرها، کانال‌ها، آسیاب‌ها و ضرابخانه هر کدام کار جداگانه‌ای داشتند.
اندازه متن
نقره پوتوسی چگونه از کوه به ضرابخانه شهر می‌رسید؟

از بخش‌های زیادی از شهر پوتوسی می‌توان کوه سرو ریکو را دید. در دوره استعمار اسپانیا، نقره را از همین کوه به شهر می‌آوردند. سنگی که از معدن بیرون می‌شد هنوز سکه یا شمش آماده نبود. برای رسیدن به شکل قابل حمل و استفاده، باید از چند محل می‌گذشت. در مسیر آن، آبگیرها، کانال‌ها، آسیاب‌ها و ضرابخانه هر کدام کار جداگانه‌ای داشتند.

پوتوسی در بلندای کوه‌های آند، در بولیوی امروزی، قرار دارد. تولید نقره در سده شانزدهم وسعت زیادی پیدا کرد. کارگران برای بیرون آوردن سنگ به کوه می‌رفتند. در پایین، برای خرد کردن سنگ آسیاب‌هایی ساخته شده بود که با آب کار می‌کردند. آب به وسیله راه‌های ساخته‌شده از آبگیرها به آسیاب می‌رسید. یونسکو در گزارش محوطه تاریخی از ۲۲ آبگیر و شبکه‌ای از آسیاب‌ها یاد می‌کند. بدون فراهم شدن جریان آب، بخشی از کار معدن در مرحله بعدی متوقف می‌ماند.

کارگران و نشان ضرابخانه

تولید به کسانی وابسته بود که در معدن و محل پردازش کار می‌کردند. در نظام کار اجباری معروف به «میتا»، مردم بومی را برای کار فرا می‌خواندند. هنوز در شهر می‌توان بخش‌هایی را شناخت که محل زندگی کارگران بوده‌اند. روبه‌روی ساختمان‌های رسمی، این محله‌ها سوی دیگر سرگذشت تولید را نشان می‌دهند. نقره به تجارت فرامرزی می‌رسید و کار کسانی که آن را از کوه بیرون می‌آوردند در همان شهر محلی برای دنبال کردن دارد.

ساختمان ضرابخانه تاریخی پوتوسی در بولیوی
ساختمان ضرابخانه تاریخی پوتوسی در بولیوی. Azulazul5، CC BY-SA 4.0، اندازه تصویر تنظیم شده است.

پایه نخستین ضرابخانه در ۱۵۷۲ در نزدیکی میدان شهر گذاشته شد. ساختمان دوم در سده هجدهم ساخته شد و در ۱۷۷۳ آغاز کار کرد. این بنا امروز به موزیم و آرشیف تبدیل شده است. بخشی از ابزارهای آماده‌سازی و ضرب سکه در مجموعه آن مانده‌اند، از جمله دستگاه‌هایی که فلز را به ورق تبدیل می‌کردند. ابزارها نشان می‌دهند میان قطعه فلز و سکه‌ای که نشان رسمی می‌گرفت، چند مرحله کار لازم بود.

وقتی یک سکه از پوتوسی بیرون می‌رفت، اندازه و نشان آن را می‌شد با نمونه دیگری سنجید. در خود شهر، نشانه‌های بزرگ‌تر این راه باقی است. آبگیر، مسیر آب، محل آسیاب و ساختمان ضرابخانه در جاهای جداگانه‌اند. کنار هم، مسیر کاری را نشان می‌دهند که پیش از رسیدن نام شهر به بازارهای دور، هر روز در دامنه کوه و داخل شهر انجام می‌شد.

منابع

عکس شاخص. کوه سرو ریکو در پس شهر پوتوسی. Blibah، مالکیت عمومی.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights