رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

چرا هالندی‌ها در دهانه شلد شرقی دریچه‌هایی ساختند که بیشتر روزها باز می‌مانند؟

پس از سیلاب ۱۹۵۳، هالند کار روی شبکه بزرگی برای حفاظت از ناحیه‌های پست ساحلی را دنبال کرد. در زیلند، دهانه شلد شرقی راه ورود و خروج آب دریا بود. طرح نخست برای این دهانه بسته شدن کامل آن را در نظر داشت. اگر دیوار به طور ثابت راه را بند می‌کرد، ورود آب توفانی کم می‌شد و رفت‌وآمد روزانه آب با جزر و مد هم تغییر می‌کرد. همین اثر دوم به موضوع گفت‌وگو در میان مردم، پژوهشگران و مقام‌ها تبدیل شد.
اندازه متن
چرا هالندی‌ها در دهانه شلد شرقی دریچه‌هایی ساختند که بیشتر روزها باز می‌مانند؟

پس از سیلاب ۱۹۵۳، هالند کار روی شبکه بزرگی برای حفاظت از ناحیه‌های پست ساحلی را دنبال کرد. در زیلند، دهانه شلد شرقی راه ورود و خروج آب دریا بود. طرح نخست برای این دهانه بسته شدن کامل آن را در نظر داشت. اگر دیوار به طور ثابت راه را بند می‌کرد، ورود آب توفانی کم می‌شد و رفت‌وآمد روزانه آب با جزر و مد هم تغییر می‌کرد. همین اثر دوم به موضوع گفت‌وگو در میان مردم، پژوهشگران و مقام‌ها تبدیل شد.

در آب‌های دهانه، جزر و مد بر بسترهای گلی و جانوران دریایی تاثیر می‌گذاشت. صید و پرورش صدف هم به شرایط آب وابسته بود. گروه‌هایی درباره پیامد بسته شدن کامل اعتراض کردند. بحث در آغاز دهه ۱۹۷۰ به تغییر طرح رسید. به جای تکمیل یک سد ثابت در تمام مسیر، بخش باز دهانه با پایه و دریچه‌هایی ساخته شد که می‌توانستند در وضع نیاز بسته شوند.

ساخت سدی که بتواند باز بماند

در طرح تازه، فاصله‌های میان پایه‌ها راه عبور آب بودند. دریچه‌های بزرگ فلزی در زمان معمول بالا می‌ماندند. با بالا آمدن خطرناک آب و توفان، امکان پایین آوردن آن‌ها وجود داشت. شکل سازه از همین دو کاربرد می‌آمد. برای آنکه آب هر روز حرکت کند باید دهانه‌های باز وجود می‌داشتند. برای محافظت ساحل در زمان توفان، همان دهانه‌ها باید در وقت معین بسته می‌شدند.

ساخت مانع دریایی شلد شرقی در آخرین مراحل کار
ساخت مانع دریایی شلد شرقی در آخرین مراحل کار. Rob Bogaerts for Anefo، CC0.

در ۱۹۸۶، ملکه بئاتریکس مانع دریایی شلد شرقی را گشود. ساخت سازه بخشی از برنامه دلتا بود. ساختار تازه عبور جزر و مد را ممکن کرد و در عین حال شکل و مقدار جریان آب را تغییر داد. پرورش‌دهندگان صدف و پژوهشگران ساحلی همچنان وضع آب و کف دهانه را بررسی کردند. نتیجه به این وابسته بود که بخش‌های باز چه اندازه آب را بگذرانند و در روزهای توفان چگونه بسته شوند.

کسی که امروز از کنار مانع می‌گذرد می‌تواند میان پایه‌های بزرگ به آب نگاه کند. در هوای عادی، آب در امتداد همان فاصله‌ها حرکت می‌کند. این حرکت همان چیزی بود که در طرح نخست محدودتر می‌شد. تغییر طرح از اختلاف بر سر کاربرد دهانه آغاز شد و به سازه‌ای رسید که دو وضع دارد. یکی در رفت‌وآمد روزانه آب دیده می‌شود و دیگری در زمانی به کار می‌افتد که سطح دریا بالا می‌رود.

منابع

عکس شاخص. نمای عمومی مانع دریایی شلد شرقی در برنامه دلتا هالند. Vladimír Šiman (online)، CC BY 3.0، اندازه تصویر تنظیم شده است.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights