چرا ورزشگاه المپیک مونترال یازده سال پس از بازیها نخستین سقفش را گرفت؟
بخشهای این نوشته

در جولای ۱۹۷۶، مردم برای مراسم بازیهای المپیک مونترال در ورزشگاهی نشستند که هنوز بخشهایی از طرح اصلی آن تکمیل نشده بود. میدان و جایگاه برای بازی آماده بودند. سقفی که قرار بود بخشی از ورزشگاه را بپوشاند هنوز در محل قرار نداشت. ساختن سقف به تکمیل بخش دیگری از ساختمان وابسته بود. برج مایل بزرگ کنار ورزشگاه باید به ارتفاع و استواری لازم میرسید و کابلهایی را نگه میداشت که سقف با آنها کار کند.
طرح ورزشگاه را روژه تایبر، معمار فرانسوی، تهیه کرده بود. شکل جایگاه و چیزی که از دور مانند حلقه بتنی دیده میشود، پیرامون میدان تنظیم شده بود. در بخش کناری، برج به صورت مایل بالا میرفت. در طرح نخست، سقف از پوستهای ساخته میشد که بتواند در وضعیتهای مختلف جابهجا شود. پیوند سازه سقف و برج یکی از دشواریهایی بود که پس از گشایش ورزشگاه همچنان باقی ماند.
سقف پس از پایان بازیها
تکمیل برج و نصب نخستین پوشش در ۱۹۸۷ انجام شد. کابلها از برج به بخشهای سقف میرسیدند و وظیفه نگه داشتن پوشش را بر عهده داشتند. برای گروه ساخت، جابهجا کردن پوسته بزرگ لازم بود با شکل حلقه، ارتفاع برج و کشش کابلها هماهنگ باشد. برای اداره ورزشگاه، نصب سقف امکان میداد از میدان در شرایط آبوهوایی متفاوت استفاده شود و برنامههایی در فضای سرپوشیده برگزار شوند.

سقف اولیه در دوره استفاده با مشکلات عملی روبهرو شد و بعدها پوششهای دیگری جای آن را گرفتند. تاریخ هر پوشش به زمان و مشخصات خودش مربوط است. تصویری که از ۱۹۷۶ مانده، ورزشگاه را در زمان برگزاری بازیها نشان میدهد. تصویرهای سالهای بعد از تکمیل برج و کارهایی خبر میدهند که پس از پایان رقابتها انجام شدند. از روی یکی نمیتوان همه اجزایی را که در دیگری دیده میشوند به همان سال نسبت داد.
در مونترال، یک رویداد بزرگ در بنایی برگزار شد که مرحلههای دیگری از ساخت پیش رو داشت. مردم در ۱۹۷۶ توانستند مسابقه ببینند. کسانی که سالها بعد به ورزشگاه آمدند، در کنار میدان به برج کامل و سامانه سقف هم نگاه میکردند. یازده سال فاصله میان این دو زمان، بخشی از سرگذشت ساختمانی است که استفاده از آن پیش از پایان همه برنامه طراحی آغاز شد.
منابع
عکس شاخص. برج مایل ورزشگاه المپیک مونترال و کابلهای سامانه سقف. WikiPedant، CC BY-SA 4.0، اندازه تصویر تنظیم شده است.


