مردم پمپئی غذای گرم را از پیشخوان دکان می‌گرفتند
بخش‌های این نوشته
پیشخوان آجری دکان پمپئی چند دهانه گرد دارد. کوزه‌های بزرگ در همین دهانه‌ها جا گرفته بودند. روی بدنه پیشخوان، باستان‌شناسان تصویر جانوران و پیکره‌ای اسطوره‌ای را یافتند. جای کوزه‌ها و نقاشی‌ها از زندگی دکانی باقی مانده که در آن غذا و نوشیدنی عرضه می‌شد.
این محل در بخش پنجم محوطه باستانی پمپئی قرار دارد. کاوش آن در سال ۲۰۱۹ آغاز شد و پژوهشگران در مرحله بعدی به اتاق‌ها و بخش‌های بیشتری از محل دسترسی پیدا کردند. پیشخوان نقاشی‌شده به سبب سالم ماندن بخش مهمی از نقش‌ها مورد توجه قرار گرفت. در نقاشی‌ها مرغابی و خروس دیده می‌شود. بعضی تصویرها احتمالاً با خوراکی‌هایی ارتباط داشتند که در دکان آماده یا فروخته می‌شدند.
در پمپئی دست‌کم هشتاد نمونه از محل‌هایی با این کارکرد شناسایی شده‌اند. شمار آن‌ها برای خواندن تاریخ شهر اهمیت دارد. کسی که غذا را بیرون از خانه می‌گرفت، ممکن بود از دکانی در مسیر کار یا رفت‌وآمد روزانه خرید کند. چنین پیشخوان‌هایی بخشی از امکانات محله بودند و بررسی‌شان نشان می‌دهد غذا خوردن در فضای شهری چه جایگاهی داشت.
روی پیشخوان و داخل کوزه‌ها
مسوولان پارک باستان‌شناسی پمپئی توضیح می‌دهند که غذا و نوشیدنی در ظرف‌های بزرگی نگهداری می‌شد که در پیشخوان جا داده بودند. ظرف‌ها از بالای پیشخوان قابل دسترس بودند. خریدار و فروشنده با همین سطح مشترک روبه‌رو می‌شدند. چیزی که امروز در عکس شبیه چند حلقه تاریک به نظر می‌رسد، زمانی جای ظرف‌های دکان بوده است.
در کاوش، بقایای خوراک و استخوان جانوران نیز پیدا شد. این یافته‌ها برای بررسی آنچه آماده و مصرف می‌شد به کار می‌روند. نقاشی‌ها و بقایای خوراک به دو نوع پرسش پاسخ می‌دهند. نقاشی نشان می‌دهد صاحب دکان یا کسی که آن را آراسته بود، چه چیزی را برای دیدن به مشتری نشان می‌داد. استخوان‌ها و مواد داخل ظرف‌ها سرنخ‌هایی از کار واقعی آشپزخانه و دکان به دست می‌دهند. پیوند هر تصویر با یک غذای مشخص باید از روی یافته‌ها بررسی شود.
غذا خوردن بیرون از خانه
پارک باستان‌شناسی پمپئی این دکان‌ها را در پیوند با عادت خوردن غذای میان‌روز بیرون از خانه توضیح می‌دهد. برای بخشی از باشندگان شهر، غذای آماده از دکان گرفته می‌شد. پیشخوان و کوزه‌ها ابزار همین نوع فروش بودند. در کنار بناهای بزرگ و خانه‌های آراسته پمپئی، این دکان‌ها مقیاس دیگری از شهر را نشان می‌دهند. فاصله کوتاهی میان خیابان، محل خرید و ظرف غذا وجود داشت.
فوران وزوو در سال ۷۹ میلادی زندگی شهر را قطع کرد. آنچه در این دکان مانده، آخرین مرحله استفاده از فضا را هم ثبت کرده است. از همان کوزه‌های خالی و نقش مرغابی‌ها می‌شود به یک پرسش ساده تاریخی رسید. مردم شهر برای یک وعده غذای معمولی به کجا می‌رفتند و در آنجا چه می‌دیدند؟ پاسخ را باید میان ظرف‌ها، استخوان‌ها و فاصله پیشخوان تا خیابان پیدا کرد.
عکس شاخص. یکی از پیشخوان‌های غذافروشی در محوطه پمپئی | منبع تصویر | Jamie Heath from United Kingdom | CC BY-SA 2.0
.jpg){kind=link}