رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

مردمی که در بولونی برای حرف زدن به زبان اسپرانتو گرد آمدند

در آگست ۱۹۰۵، نزدیک به هفت‌صد نفر از بیش از بیست کشور به شهر بندری بولونی سور مر در فرانسه رسیدند. آن‌ها برای نشست‌هایی آمده بودند که قرار بود با هم به اسپرانتو صحبت کنند. این زبان چند دهه پیش در کتابچه‌ای معرفی شده و از راه درس‌ها، نامه‌ها و انجمن‌ها گسترش یافته بود. اکنون کسانی که بسیاری از آن‌ها همدیگر را پیش از آن ندیده بودند، برای یک هفته برنامه مشترک داشتند.
اندازه متن
مردمی که در بولونی برای حرف زدن به زبان اسپرانتو گرد آمدند

در آگست ۱۹۰۵، نزدیک به هفت‌صد نفر از بیش از بیست کشور به شهر بندری بولونی سور مر در فرانسه رسیدند. آن‌ها برای نشست‌هایی آمده بودند که قرار بود با هم به اسپرانتو صحبت کنند. این زبان چند دهه پیش در کتابچه‌ای معرفی شده و از راه درس‌ها، نامه‌ها و انجمن‌ها گسترش یافته بود. اکنون کسانی که بسیاری از آن‌ها همدیگر را پیش از آن ندیده بودند، برای یک هفته برنامه مشترک داشتند.

لودویک زامنهوف، چشم‌پزشک لهستانی، در ۱۸۸۷ شرح زبان پیشنهادی خود را منتشر کرده بود. او برای کتابچه از نام مستعار «دکتور اسپرانتو» استفاده کرد و بعد همین نام به زبان رسید. راهنمای نخست قواعد و واژه‌هایی داشت که خواننده می‌توانست از روی آن تمرین کند. جمعی از زبان‌آموزان برای ارتباط با هم نامه نوشتند و در شهرهای گوناگون انجمن ساختند. برگزاری گردهمایی مستلزم آن بود که این حلقه‌های پراکنده به صورت حضوری کار مشترکی انجام دهند.

بحث درباره صاحب زبان

آلفرد میشو، وکیلی از بولونی، در آماده کردن کنگره نقش داشت. آرشیف منطقه کارت‌پستالی از گردهمایی نگه می‌دارد که شرکت‌کنندگان را نزدیک ساختمان پرچم‌زده نشان می‌دهد. در برنامه سخنرانی و نشست‌های گوناگون بود. استفاده از اسپرانتو در چنین برنامه‌ای از شرکت‌کنندگان می‌خواست به جای تمرین جمله‌های کتاب، گفتار کسی را که پیش رویشان بود دنبال کنند و پاسخ بدهند.

لودویک زامنهوف، پدیدآورنده اسپرانتو، حدود ۱۹۰۵
لودویک زامنهوف، پدیدآورنده اسپرانتو، حدود ۱۹۰۵. عکاس ناشناس، مالکیت عمومی.

اعلامیه‌ای که در گردهمایی پذیرفته شد، برای رابطه کاربران با زبان اهمیت داشت. بر اساس متن، اسپرانتو به کسی تعلق انحصاری ندارد و افراد می‌توانند آن را برای مقاصد خود به کار ببرند. کوشش برای استفاده از زبان مشترک، در اعلامیه از باورها و گرایش‌های شخصی استفاده‌کنندگان جدا دانسته شده بود. سند به این پرسش می‌رسید که وقتی زبان از دست نویسنده یک کتابچه به دست خوانندگان و گویندگان می‌افتد، چگونه باید آن را به کار برد و چه چیزی مبنای مشترک آن خواهد بود.

کنگره از ۵ تا ۱۲ آگست ادامه داشت. پس از آن، شرکت‌کنندگان به شهرهای خود برگشتند و گردهمایی‌های بعدی در جاهای دیگر برگزار شد. نشانه‌ای که بولونی از خود به جا گذاشت، فقط فهرست شرکت‌کنندگان و عکس یادگاری نبود. برای اسپرانتودانانی که عمدتا از راه متن و نامه به هم رسیده بودند، یک هفته گفت‌وگو در یک شهر فرصت داد تا کاربرد زبان پیشنهادی خود را در دیدار رو در رو بسنجند.

منابع

عکس شاخص. گروهی از شرکت‌کنندگان نخستین کنگره جهانی اسپرانتو در بولونی، ۱۹۰۵. عکاس ناشناس، مالکیت عمومی.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights