رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

انگشت چوبی مصر باستان چگونه دوباره در آزمایش راه رفتن به کار افتاد؟

انگشت بزرگی که در پای یک مومیایی در نزدیکی اقصر باقی مانده بود، از چوب و چرم ساخته شده بود. درازای آن از نوک انگشت تا بخش اتصال اندکی کمتر از دوازده سانتی‌متر است. سه بخش دارد و به پای راست زنی نسبت داده می‌شود که در دوره میان حدود ۹۵۰ تا ۷۱۰ پیش از میلاد زندگی می‌کرد. پس از بررسی شیء، پژوهشگران با پرسشی روبه‌رو شدند. آیا این انگشت برای راه رفتن ساخته شده بود یا در آماده کردن بدن برای دفن به آن پیوسته بود؟
اندازه متن
انگشت چوبی مصر باستان چگونه دوباره در آزمایش راه رفتن به کار افتاد؟

انگشت بزرگی که در پای یک مومیایی در نزدیکی اقصر باقی مانده بود، از چوب و چرم ساخته شده بود. درازای آن از نوک انگشت تا بخش اتصال اندکی کمتر از دوازده سانتی‌متر است. سه بخش دارد و به پای راست زنی نسبت داده می‌شود که در دوره میان حدود ۹۵۰ تا ۷۱۰ پیش از میلاد زندگی می‌کرد. پس از بررسی شیء، پژوهشگران با پرسشی روبه‌رو شدند. آیا این انگشت برای راه رفتن ساخته شده بود یا در آماده کردن بدن برای دفن به آن پیوسته بود؟

انگشت مصنوعی دیگری که در موزیم بریتانیا نگهداری می‌شود، با نام گرویل چستر شناخته می‌شود. ماده آن از لایه‌های الیاف و مواد چسباننده تشکیل شده و شکلش با نمونه چوبی تفاوت دارد. در هر دو اثر، پژوهشگران نشانه‌هایی از ساییدگی دیدند. جای اتصال و گذر زمان بر ظاهر شیء اثر می‌گذاشتند. بررسی شکل و ساییدگی راهی برای آغاز کار بود، ولی باید فهمیده می‌شد که دو شیء در قدم‌زدن چه رفتاری دارند.

راه رفتن با نسخه بازساخته

جکی فینچ از دانشگاه منچستر نمونه‌هایی بر اساس هر دو شیء برای آزمایش به کار گرفت. دو داوطلب که انگشت بزرگ پای راست را از دست داده بودند، در بخشی از بررسی با نمونه‌ها راه رفتند. کفش استفاده‌شده در آزمایش نیز بر پایه نمونه صندل مصری بازساخته شده بود. پژوهشگر می‌توانست طریقه قدم گذاشتن و واکنش داوطلبان را در موقعیت تعریف‌شده با هم مقایسه کند. شیء اصلی در موزیم باقی می‌ماند و نسخه تازه برای آزمودن کارکرد به پا بسته می‌شد.

انگشت مصنوعی گرویل چستر، ساخته‌شده از لایه‌های الیاف، در موزیم بریتانیا
انگشت مصنوعی گرویل چستر، ساخته‌شده از لایه‌های الیاف، در موزیم بریتانیا. CaptMondo، CC BY 2.5.

نتیجه‌ها نشان دادند که امکان استفاده عملی از هر دو طرح وجود دارد. داوطلبان درباره احساس راحتی خود در زمان پوشیدن نمونه‌ها هم گزارش دادند. از این آزمایش نمی‌توان برنامه روزانه صاحب اصلی شیء را به دست آورد. آنچه آزموده شد، امکان انجام کاری بود که شکل و جای اتصال از پیش به مطرح شدنش کمک کرده بودند. نمونه چوبی و نمونه ساخته‌شده از لایه‌ها نیز از نظر عملکرد و احساس داوطلبان یکسان نبودند.

در این داستان، شیء کوچک کنار پا پرسشی را برای موزیم و آزمایشگاه به اشتراک گذاشت. پژوهشگران توانستند از شکل باقی‌مانده نمونه‌ای بسازند که روی پای فرد دیگری بسته شود و بعد نتیجه را هنگام حرکت ببینند. پیوند این مشاهده با نشانه‌های استفاده روی شیء، دلیل تازه‌ای برای بررسی انگشت‌های باستانی به عنوان ابزار راه رفتن فراهم کرد.

منابع

عکس شاخص. انگشت مصنوعی چوبی و چرمی مصر باستان در مجموعه موزیم قاهره. Jon Bodsworth / Egypt Archive، بازنشر آزاد به اجازه عکاس.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights