چگونه حرکت روی پلهها در یک تابلو به گفتوگوی نمایشگاه نیویارک رسید؟
بخشهای این نوشته

کسی که در نمایشگاه هنر مدرن نیویارک در ۱۹۱۳ به تابلوی مارسل دوشان نزدیک میشد، پیکری را آنگونه که در یک پرتره دیده میشود پیدا نمیکرد. شکلهای قهوهای و زرد در چند جای تصویر تکرار شدهاند. عنوان اثر از پیکری خبر میداد که از پله پایین میرود. برای دنبال کردن حرکت، بیننده میتوانست از یک شکل به شکل دیگر نگاه کند و در امتداد آنها تغییر جای پیکر را در نظر بگیرد.
دوشان تابلوی «برهنه در حال پایین آمدن از پله، شماره ۲» را در ۱۹۱۲ ساخته بود. در تصویر، چند مرحله حرکت روی یک سطح جا میگیرند. یک دوربین میتواند در چند عکس جدا لحظههای پیدرپی را ثبت کند. در تابلوی دوشان، بخشهایی از آن حرکت کنار هم و تا اندازهای روی هم قرار میگیرند. چشم بیننده هنگام حرکت روی تصویر زمان را از تغییر جای پیکر برداشت میکند.
تصویری در تالار و روی کارت
نمایشگاه بینالمللی هنر مدرن در ساختمان هنگ شصتونهم نیویارک برگزار شد. مجموعه آثار امریکایی و اروپایی را در یک فضای وسیع کنار هم گذاشت. نمایش تابلو به کسی که به تالار آمده بود فرصت میداد اندازه و شکل اصلی آن را ببیند. برگزارکنندگان تصویر تابلو را روی کارتپستال هم عرضه کردند. به این ترتیب، کسی میتوانست نام نمایشگاه و بازتولید اثر را با خود ببرد یا برای فرد دیگری بفرستد.

بحث درباره اثر به شیوه دیدن حرکت مربوط بود. کسی که با انتظار دیدن یک پیکر کامل به تابلو نگاه میکرد، باید نسبت میان عنوان و شکلهای روی بوم را پیدا میکرد. بعضی گزارشها و کاریکاتورهای آن دوره همین دشواری تشخیص را دستمایه قرار دادند. کارتپستال نگهداریشده در آرشیف اسمیتسونین کمک میکند دنبال شود که تصویر چگونه بیرون از تالار هم در گردش قرار گرفت.
اصل تابلو امروز در موزیم هنر فیلادلفیا نگهداری میشود. اندازه و سطح بوم بخشی از آن چیزیاند که در چاپ کوچک تغییر میکند. با این همه، ترکیب چندمرحلهای حرکت هنوز در بازتولید اثر قابل پیگیری است. داستان نمایشگاه از همین رابطه شکل گرفت. یک تابلو در تالار دیده شد و نسخههای کوچکتر به کسانی رسیدند که میتوانستند دوباره به شکلها نگاه کنند و راه پایین آمدن پیکر را در تصویر جستوجو کنند.
منابع
عکس شاخص. ورودی نمایشگاه هنر مدرن نیویارک در سال ۱۹۱۳. Percy Rainford [1]، مالکیت عمومی.


