رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

آبگیر غربی انگکور چگونه بخشی از یک شهر گسترده شد؟

در غرب معبدهای انگکور، آبگیری مستطیل‌شکل میان خاکریزهای دراز قرار دارد. آن را بارای غربی می‌نامند. در نگاه نخست، پهنه آب بخشی از منظره نزدیک معبدها به نظر می‌رسد. اندازه و راستای کناره‌ها نشان می‌دهند که اینجا بر پایه طرح ساخته شده است. در میان آب، جزیره کوچکی جای داشت که بعدا بنایی به نام مبون غربی بر آن ساخته شد. آبگیر، خاکریز و جزیره اجزای یک فضای ساخته‌شده بودند.
اندازه متن
آبگیر غربی انگکور چگونه بخشی از یک شهر گسترده شد؟

در غرب معبدهای انگکور، آبگیری مستطیل‌شکل میان خاکریزهای دراز قرار دارد. آن را بارای غربی می‌نامند. در نگاه نخست، پهنه آب بخشی از منظره نزدیک معبدها به نظر می‌رسد. اندازه و راستای کناره‌ها نشان می‌دهند که اینجا بر پایه طرح ساخته شده است. در میان آب، جزیره کوچکی جای داشت که بعدا بنایی به نام مبون غربی بر آن ساخته شد. آبگیر، خاکریز و جزیره اجزای یک فضای ساخته‌شده بودند.

انگکور برای چندین سده مرکز فرمانروایی خمر بود. جایی که امروزه بازدیدکننده معبدها را می‌بیند، در گذشته بخشی از ناحیه‌ای گسترده‌تر با آبادی‌ها، راه‌ها و زمین‌های کشاورزی بود. بارش در طول سال یکسان نبود. گروه‌هایی که زمین و ساختمان‌ها را اداره می‌کردند، برای هدایت و نگهداشت آب خاکریز و کانال می‌ساختند. در نقشه گسترده انگکور، بارای غربی یکی از بزرگ‌ترین بخش‌های دیدنی این مجموعه است.

نقشه‌ای که از پایین کامل نمی‌شد

پژوهشگران با بررسی زمین و عکس هوایی، خط‌هایی را دنبال کردند که کنار معبدهای بزرگ به پایان نمی‌رسیدند. بعضی خط‌ها نشان آبراه بودند و بعضی به خاکریز یا راه بلندی مربوط می‌شدند که مسیر آب را تغییر می‌داد. در دهه‌های اخیر، داده‌های لایدار کمک کرده‌اند تا شکل زمین در جاهایی که گیاهان سطح را پوشانده‌اند بهتر ثبت شود. تعیین شکل ارتفاع به پژوهشگر امکان می‌دهد پیوندهای احتمالی میان مسیرها را بررسی کند.

بقایای بنای مبون غربی در جزیره میان آبگیر انگکور
بقایای بنای مبون غربی در جزیره میان آبگیر انگکور. Stefan Fussan، CC BY-SA 3.0.

دانشمندان درباره کاربرد هر بخش آبگیر و مسیرها سوال‌های جدا دارند. ذخیره آب، مدیریت جریان و اهمیت آیینی همگی در بحث‌های مربوط به مجموعه مطرح شده‌اند. دیدن جزیره و معبد در میان آب یک سرنخ درباره طراحی است. دنبال کردن خاکریزها و پیوند آن‌ها با کانال‌ها سرنخ دیگری درباره انتقال آب می‌دهد. یک برآورد از کارکرد آبگیر باید هر دو دسته شواهد را در نظر بگیرد.

از کنار یکی از خاکریزها، تنها پهنه آب و ساحل روبه‌رو دیده می‌شود. در نقشه، همان خط بلند جزئی از شبکه‌ای می‌شود که از آبادی‌ها و زمین‌های دیگر می‌گذرد. نگاه از بناهای سنگی به شبکه آب، بخش دیگری از تاریخ انگکور را آشکار می‌کند. برای ساخت شهر، فرمانروایان و کارکنان باید زمین را هم تغییر می‌دادند. پهنه بارای غربی یکی از جاهایی است که اندازه آن کار هنوز دیده می‌شود.

منابع

عکس شاخص. نمای ماهواره‌ای ناحیه تاریخی انگکور با نقشه آبگیرها و بناها. NASA / image editing (color, cropping) and map: Manfred Werner ( Tsui )، مالکیت عمومی.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights