تمبر سیاه یکپنی چگونه پرداخت کرایه نامه را عوض کرد؟

بخشهای این نوشته
در می ۱۸۴۰، اداره پست بریتانیا تمبری به رنگ سیاه با چهره ملکه ویکتوریا عرضه کرد. روی تمبر یک پنی قیمت گذاشته شده بود. فرستنده میتوانست آن را بخرد، پشتش را مرطوب کند و روی نامه بچسپاند. وقتی نامه به دست مامور پست میرسید، تمبر روی کاغذ خبر میداد که کرایه برای نامهای با وزن مقرر از پیش پرداخت شده است.
تا پیش از اصلاحات پستی، کرایه نامه اغلب به مسافت و شمار برگها وابسته بود و در مواردی گیرنده هزینه را هنگام تحویل میپرداخت. فرستندهای که به شهری دور نامه مینوشت، باید به قواعد مختلف توجه میکرد. رولند هیل در ۱۸۳۷ پیشنهاد کرد تعرفه برای نامه سبک در سراسر کشور یکسان باشد. آسان کردن پیشپرداخت بخش مهمی از پیشنهاد بود. تمبر چسپدار راهی برای نشان دادن پرداخت روی خود نامه فراهم کرد.
از برگه تمبر تا پاکت
چاپ تمبر به این معنا بود که هزاران قطعه کوچک باید با طرح و اندازه یکسان بیرون میآمدند. چهره ملکه در بخش میانی قرار داشت. گوشههای تمبر حروفی داشتند که به جای هر تمبر در ورق چاپ مربوط بودند. در آن زمان، مرز میان تمبرها سوراخکاری نشده بود. تمبر را باید از ورق جدا میکردند. چهره ثابت و محل حروف به تشخیص طرح و بررسی نمونههای ورق کمک میکرد.

تمبر از آغاز می به فروش رسید و استفاده رسمی از آن از ۶ می در نظر گرفته شده بود. وقتی مامور پست نامه را میپذیرفت، مهر ابطال را بر روی تمبر میزد تا همان قطعه برای فرستادن نامه دیگر به کار نرود. در نسخه سیاه، رنگ مهر ابطال بخشی از مساله عملی بود. اداره پست در سال بعد تمبر یکپنی سرخ را جایگزین کرد و از مهر سیاه برای ابطال استفاده شد.
تغییر از یک تمبر کوچک فراتر میرفت. هنگام فرستادن نامه سبک، مبلغ معمول از پیش معلوم بود و نشان پرداخت روی نامه با آن سفر میکرد. نامه میتوانست به کسی برسد که لازم نبود در لحظه تحویل کرایه را حساب و پرداخت کند. تمبر سیاه امروزه در مجموعههای پستی نگهداری میشود. پاکتهای باقیمانده هم بخش عملی داستان را نشان میدهند. روی یک پاکت میتوان نشانه پرداخت فرستنده و نشانه قبول آن را از سوی اداره پست در کنار هم دید.
منابع
عکس شاخص. نمونه تمبر سیاه یکپنی با چهره ویکتوریا در مجموعه متروپولیتن. William Wyon، CC0.


