آموندسن در قطب جنوب خیمهای برپا کرد و نامهای گذاشت
بخشهای این نوشته

در ۱۴ دسمبر ۱۹۱۱، گروه پنجنفری روئال آموندسن به ناحیه قطب جنوب رسید. سطح یخ علامتی نداشت که به مسافران بگوید در ۹۰ درجه عرض جنوبی ایستادهاند. گروه باید موقعیت را با اندازهگیری و محاسبه تعیین میکرد. پس از سفر طولانی با سورتمه و سگ، کار آنها در نزدیکی مقصد به بررسی موقعیتی رسید که فقط به کمک ابزار میشد دربارهاش داوری کرد.
آموندسن و همراهانش از پایگاهی آغاز کرده بودند که در خلیج نهنگها برپا شده بود. کشتی فرام گروه را به کناره پوشش یخی رسانده بود و آنان در ساحل پایگاهی به نام فرامهایم ساخته بودند. در مسیر به سوی جنوب، انبارهای تدارکاتی به گروه امکان میداد بار حرکت و بازگشت را میان بخشهای سفر تقسیم کند. وقتی پنج نفر به نزدیکی مقصد رسیدند، هنوز باید برای برگشتن به همان پایگاه توان و تدارکات نگه میداشتند.
اندازهگیری زیر آفتاب قطبی
در نزدیکی قطب، اعضای گروه ارتفاع آفتاب را در زمانهای مختلف اندازه گرفتند. تقریبی بودن اندازهگیریها برایشان اهمیت داشت. آنها چند مسیر کوتاه را در اطراف نقطه برآوردشده پیمودند و رصدهای دیگری انجام دادند. سرانجام در محل یک خیمه کوچک گذاشتند و آن را پولهایم نامیدند. مدارکی از سفر و نامهای برای شاه ناروی در خیمه ماند. آموندسن یادداشتی هم برای رابرت فالکن اسکات گذاشت که با هیات بریتانیایی در راه قطب بود.

اسکات و همراهانش در جنوری ۱۹۱۲ رسیدند و خیمه را دیدند. ثبتهای بریتانیایی و عکسهایی که از خیمه گرفته شدند، در کنار یادداشتها و تصویرهای نارویایی، محل را در دو زمان جدا نشان میدهند. گروه آموندسن بازگشت و سفر را به پایان رساند. اسکات و چهار همراهش در راه بازگشت جان باختند.
خیمه کوچک زیر برف قطبی ناپدید شد و محل امروزی آن از روی یادداشتهای سفر، مسیر جریان و حرکت یخ بررسی شده است. چیزی که برای خواننده باقی ماند، ترکیب رصدها، یادداشتها و عکسهای دو هیات است. در آن سفر، یک پرچم میتوانست بگوید گروهی به مقصد رسیده است، اما برای تعیین جای پرچم به ساعت، ابزار و چند نوبت مشاهده نیاز بود. نامهای که گروه نخست بر جای گذاشت، به گروه بعدی رسید و بخشی از مدارک آن دیدار نامستقیم شد.
منابع
عکس شاخص. آموندسن و هلمر هانسن هنگام اندازهگیری در قطب جنوب، ۱۹۱۱. عکاس ناشناس، مالکیت عمومی.


