رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

چگونه پنج رقم تازه روی پاکت، مسیر نامه‌های امریکا را عوض کردند؟

از اول جولای ۱۹۶۳، اداره پست امریکا از فرستندگان خواست در پایان نشانی پاکت پنج رقم اضافه کنند. کسی که نام شهر و ایالت را نوشته بود باید رمز مقصد را هم پیدا می‌کرد. برای کارمند پست، این چند رقم راهی فراهم می‌کرد تا نامه را به سمت بخش مناسب شبکه بگذارد. برای فرستندگان، جا افتادن نشانه تازه به این وابسته بود که نمونه آن را ببینند و بفهمند چرا پس از نوشتن آدرس باز هم باید چیزی بنویسند.
اندازه متن
چگونه پنج رقم تازه روی پاکت، مسیر نامه‌های امریکا را عوض کردند؟

از اول جولای ۱۹۶۳، اداره پست امریکا از فرستندگان خواست در پایان نشانی پاکت پنج رقم اضافه کنند. کسی که نام شهر و ایالت را نوشته بود باید رمز مقصد را هم پیدا می‌کرد. برای کارمند پست، این چند رقم راهی فراهم می‌کرد تا نامه را به سمت بخش مناسب شبکه بگذارد. برای فرستندگان، جا افتادن نشانه تازه به این وابسته بود که نمونه آن را ببینند و بفهمند چرا پس از نوشتن آدرس باز هم باید چیزی بنویسند.

پیش از گسترش رمز، افراد پست از نام شهرها، محل اداره‌های پست و مسیر حرکت بسته‌ها کمک می‌گرفتند. با زیاد شدن نامه‌ها، هر مرحله جداسازی وقت می‌گرفت و فهم نام جاها برای کارکنان اهمیت داشت. رقم‌ها به اداره پست امکان دادند ناحیه‌ها را به صورت یکنواخت‌تر بشناسند. اگر دو پاکت از دو محل مختلف به مقصدی همسان می‌رفتند، نشانه نوشته‌شده در آخر آدرس می‌توانست در کار جداسازی به یک شکل به کار رود.

نامه‌رسانی برای یادآوری رقم‌ها

در پیام‌های معرفی، اداره پست از چهره آقای زیپ استفاده کرد. این شخصیت با کیف نامه در اعلان‌ها دیده می‌شد و از مردم می‌خواست رمز پنج‌رقمی را کنار نشانی بنویسند. تصویر برای یاد دادن محل دقیق هر مقصد کافی نبود. کارش این بود که فرستنده هنگام نوشتن یا دیدن تمبر به وجود رقم‌ها فکر کند. گروه پست با فهرست‌ها و راهنماها امکان پیدا کردن رمز مقصد را فراهم می‌کرد.

تمبر ۱۹۶۴ همراه با تصویر آقای زیپ در حاشیه آن
تمبر ۱۹۶۴ همراه با تصویر آقای زیپ در حاشیه آن. اداره حکاکی و چاپ امریکا، طرح تمبر از توماس سی لی سوم، مالکیت عمومی.

تغییر در یک روز به همه پاکت‌ها نرسید. مردم باید نشانی‌های تازه را یاد می‌گرفتند و کسب‌وکارها شکل برگه‌ها و پاکت‌های چاپی خود را عوض می‌کردند. در سال‌های بعد افزودن شناسه‌های دقیق‌تر و استفاده از بارکد برای جداسازی ماشینی شکل کار را دوباره تغییر داد. گام ۱۹۶۳ به این مربوط بود که رقم در پایان نشانی به عادت تبدیل شود و کارمند بتواند روی پاکت‌های پرشمار آن را پیدا کند.

روی یک نامه، فضای پنج رقم کم است. با این حال، اگر همان رقم‌ها در تعداد زیادی از نامه‌ها در جای آشنا نوشته می‌شدند، در مراحل بعدی به کار اداره پست می‌آمدند. برنامه از پای میز فرستنده شروع می‌شد و تاثیر آن در محل جداسازی پاکت ادامه پیدا می‌کرد. آقای زیپ به یک لحظه معین توجه می‌داد، وقتی هنوز فرستنده می‌توانست نشانی را کامل کند.

منابع

عکس شاخص. اعلان اداره پست امریکا برای جا انداختن رمز پستی پنج‌رقمی در ۱۹۶۳. United States Post Office Department، مالکیت عمومی.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights