صف کشتیها در روزی که کانال سوئز برای عبور باز شد
بخشهای این نوشته

در هفدهم نوامبر ۱۸۶۹، کشتی «لِگل» در پیشاپیش صفی وارد کانال سوئز شد. امپراتریس اوژنی از فرانسه و مهمانان دیگری برای افتتاح آمده بودند. دهها کشتی در پی شناور پیشرو از سمت مدیترانه راه افتادند. آنچه قرار بود مسیر کار کشتیهای بازرگانی شود، آن روز صحنه عبور رسمی بود. ناوگان میتوانست روی آبی حرکت کند که دو سوی سرزمین مصر را میان مدیترانه و دریای سرخ به هم پیوند داده بود.
آغاز این مسیر به سالها پیش میرسید. در ۱۸۵۴، نخستین امتیاز ایجاد شرکتی برای کندن کانال به فردیناند دو لسپس داده شد. امتیاز دیگری جزئیات را روشنتر کرد و شرکت در ۱۸۵۸ تاسیس شد. کارگران مصری در کندن و آماده کردن مسیر نقش عمده داشتند. آبگیرها و مسیرهای میانشان بهتدریج به بخشهای یک راه آبی تبدیل شدند. برای کسی که از دور صف کشتیها را میدید، نتیجه کار به صورت یک خط آب پیدا بود. ساختن آن خط در چند جبهه و طی سالها پیش رفت.
رسیدن آب به دریاچه تمساح
در نوامبر ۱۸۶۲، آب به دریاچه تمساح رسید. این محل میان پرتسعید و سوئز قرار داشت و پیش از آن گودیای میان تپههای شنی بود. تغییر آن به محل عبور در مسیر پیوسته، یکی از مرحلههایی بود که اداره کانال در تاریخچه خود ثبت کرده است. در آگست ۱۸۶۹، کار عمده کندن به پایان رسید. پس از آن تا زمان عبور رسمی چند ماه فاصله بود.

در روز افتتاح، کنار کشتیهای حامل مهمان، شمار زیادی کشتی نظامی نیز در دسته عبور بودند. خدیوی اسماعیل میزبان مراسم بود. مقامهایی از کشورهای دیگر برای تماشا آمده بودند، چون عبور از این راه بر سفر دریایی فراتر از مرزهای مصر اثر میگذاشت. کشتیای که از مدیترانه به مقصد دریای سرخ میرفت، از آن پس میتوانست از کانال استفاده کند.
عکسها و تصویرهای افتتاح معمولاً پرچمها و صف شناورها را نشان میدهند. تاریخ ساخت از دید دیگری به مسیر نگاه میکند و تاریخ رسیدن آب یا پایان کندن را ثبت میکند. هر دو به همان کانال مربوطاند. یکی روزی را نشان میدهد که کشتیها پی هم وارد شدند و دیگری مرحلههایی را که پیش از نخستین عبور به آنها امکان حرکت دادند.
منابع
عکس شاخص. نشان یادبود افتتاح کانال سوئز با تاریخ هفدهم نوامبر ۱۸۶۹. کتابخانه ملی فرانسه، مالکیت عمومی.


