رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

ماهی‌گیران آرال شمالی چگونه پس از بالا آمدن آب دوباره به دریا برگشتند؟

در بهار ۲۰۰۶، بازرسان پروژه کنار سد تازه‌ای در شمال دریاچه آرال ایستادند. آب از بخش خروجی سد می‌گذشت و به سوی جنوب می‌رفت. ماهی‌گیرانی که در پایین خروجی با قایق منتظر بودند، در تورهای خود صید یافتند. این منظره برای جایی اهمیت داشت که افت آب و شوری در دهه‌های پیش بخش بزرگی از فعالیت ماهی‌گیری آن را از میان برده بود. تغییر در این قسمت به کار روی بخشی از دریاچه مربوط بود که در قزاقستان قرار دارد.
ماهی‌گیران آرال شمالی چگونه پس از بالا آمدن آب دوباره به دریا برگشتند؟
اندازه متن

در بهار ۲۰۰۶، بازرسان پروژه کنار سد تازه‌ای در شمال دریاچه آرال ایستادند. آب از بخش خروجی سد می‌گذشت و به سوی جنوب می‌رفت. ماهی‌گیرانی که در پایین خروجی با قایق منتظر بودند، در تورهای خود صید یافتند. این منظره برای جایی اهمیت داشت که افت آب و شوری در دهه‌های پیش بخش بزرگی از فعالیت ماهی‌گیری آن را از میان برده بود. تغییر در این قسمت به کار روی بخشی از دریاچه مربوط بود که در قزاقستان قرار دارد.

آرال از رودهایی آب می‌گرفت که از فاصله دور به آن می‌رسیدند. برداشت گسترده آب برای آبیاری در دوره شوروی مقدار آبی را که به دریاچه می‌آمد کم کرد. با پایین رفتن سطح، بخش‌های شمال و جنوب از هم جدا شدند و ساحل در بسیاری جاها عقب رفت. وقتی حجم آب کم می‌شد، نمک در آب باقی‌مانده بیشتر تمرکز پیدا می‌کرد. این تغییر بر گونه‌هایی که می‌توانستند در دریاچه زندگی کنند اثر گذاشت و ابزار کار ماهی‌گیران در بعضی بندرها از ساحل دور ماند.

نگه داشتن بخش بزرگ‌تری از آب رود

سد کوک‌آرال در ۲۰۰۵ به پایان رسید. آب سیر دریا به حوضه شمالی می‌آمد و سد کمک می‌کرد مقدار بیشتری از آن در همان بخش بماند. مسیر خروج هم در طرح در نظر گرفته شد. با بالا آمدن سطح در شمال، نسبت آب شیرین و نمک تغییر کرد. بالا آمدن آب و کم شدن شوری برای بازگشت برخی گونه‌های ماهی شرایط بهتری فراهم کردند. وضعیت بخش بزرگ جنوبی راه جداگانه‌ای را طی کرد و افت شدید آب در آن ادامه یافت.

کشتی به‌جا‌مانده از دوره عقب‌نشینی آب دریاچه آرال
کشتی به‌جا‌مانده از دوره عقب‌نشینی آب دریاچه آرال. Staecker، مالکیت عمومی.

بازگشت صید به معنی باز شدن دوباره بخشی از مسیرهای کسب درآمد بود. ماهی را باید از قایق به ساحل رساند، نگهداری کرد و برای فروش به جای دیگری برد. به همین دلیل، گزارش‌هایی که بعد از ساخت سد تهیه شدند هم به آب و هم به فعالیت کسانی پرداختند که از دریاچه کار می‌گرفتند. مقدار صید در سال‌های بعد در شمال افزایش یافت.

کنار سد، آبی که روزی بیشتر به سمت جنوب می‌رفت بخشی از زمان را در حوضه شمال می‌گذراند. همین تغییر در جای ماندن آب نتیجه‌ای به همراه آورد که ماهی‌گیران از روی وزن تورهای خود می‌توانستند ببینند. داستان آرال شمالی از یک تغییر مشخص در بخشی از دریاچه می‌آید، جایی که رسیدن آب یک رود به بازگشت بخشی از کار مردم انجامید.

منابع

عکس شاخص. مقایسه عکس‌های ماهواره‌ای دریاچه آرال در اپریل ۲۰۰۵ و اپریل ۲۰۰۶. Jesse Allen / NASA Earth Observatory، مالکیت عمومی.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights