پیکره کلئوپاترا از نمایشگاه فیلادلفیا تا سنگ یادبود یک اسب

بخشهای این نوشته
در ۱۸۷۶، ادمونیا لوییس پیکره مرمری «مرگ کلئوپاترا» را با بلندی حدود یک متر و شصت سانتیمتر در نمایشگاه صدمین سال استقلال امریکا در فیلادلفیا به نمایش گذاشت. پیکره، ملکه مصر را روی تخت نشان میداد. قامت نشسته اثر به اندازهای بزرگ بود که جابهجاییاش کار سادهای نبود. با این همه، در دهههای بعد چند بار از جایی به جای دیگر رفت و مدتها نزد کسانی بود که آن را از نمایشگاه یا از نام هنرمندش نمیشناختند.
لوییس در روم روی پیکره کار کرده بود. او کلئوپاترا را پس از مرگ نشان داد، با سر کمی برگشته، دستهایی که از حالت رسمی بیرون آمده و جامهای که روی تخت میافتد. دو سر ابوالهول در دو سوی تخت قرار دارند. این جزئیات باعث شد کسی که اثر را از جلو میدید هم تخت و شکوه ظاهری را ببیند و هم وضعیت بدن را. منتقدان نمایشگاه در برابر همین انتخاب واکنشهای متفاوتی نشان دادند.
دور از تالار نمایشگاه
پس از نمایش نخست، پیکره به شیکاگو رسید و زمانی در یک محل پذیرایی قرار داشت. در دورهای دیگر، آن را در پیست اسبدوانی نزدیک شیکاگو بهعنوان نشان قبر یک اسب گذاشتند. اسب نیز کلئوپاترا نام داشت. این همان دورهای است که اثر در جای عمومی شناختهشده بهعنوان قطعه هنری در دسترس نبود و شناخت مسیر جابهجایی آن بعدها به پژوهش جداگانه نیاز داشت.

در دهه ۱۹۸۰، پیکره در محلی برای نگهداری اشیای دورریختهشده دوباره مورد توجه قرار گرفت. شکل مرمر و اندازه اثر هنوز همان بود، ولی قرار گرفتن بیرون از نمایشگاه و جابهجاییهای پیاپی به آن آسیب رسانده بود. انجمن تاریخی فارست پارک، در ایلینوی، در سرگذشت بازگشت اثر به یک مجموعه هنری نقش داشت. نام این انجمن در ثبت اهدای پیکره به موزیم هنر امریکایی اسمیتسونین آمده است.
موزیم اثر را با سال ساخت ۱۸۷۶ و نام ادمونیا لوییس در فهرست دارد. اگر بازدیدکننده تنها بخشهای مرمر را ببیند، میتواند درباره شیوه کار پیکرتراش پرسش کند. پرونده انتقال، چیز دیگری به همین نگاه میافزاید. همان پیکره زمانی برای یک نمایشگاه ساخته شد، بعد نام یک اسب را نشان داد و سرانجام دوباره با نام هنرمندی که آن را تراشیده بود به نمایش درآمد.
منابع
- موزیم هنر امریکایی اسمیتسونین، پرونده اثر مرگ کلئوپاترا
- مجله اسمیتسونین، سرگذشت پیکره پس از نمایشگاه
عکس شاخص. پیکره مرمری مرگ کلئوپاترا، اثر ادمونیا لوییس. موزیم هنر امریکایی اسمیتسونین، CC0.


