ویلیام اندرس چگونه در مدار ماه برای عکس رنگی زمین فلم پیدا کرد؟
بخشهای این نوشته

در ۲۴ دسمبر ۱۹۶۸، آپولو ۸ در مدار ماه حرکت میکرد. سرنشینان بخشهایی از سطح ماه را میدیدند و از آن عکس میگرفتند. هنگامی که زاویه دید فضاپیما عوض شد، زمین از کنار افق ماه بالا آمد. در قاب پنجره، سطح خاکستری ماه در پیشرو بود و قرص آبی و سفید زمین در فضای تاریک دیده میشد. ویلیام اندرس کمره را برداشت تا پیش از تغییر دوباره چشمانداز از آن عکس بگیرد.
سه سرنشین آپولو ۸ نخستین انسانهایی بودند که به مدار ماه رفتند. برنامه عکاسی برای ثبت سطح ماه و بخشهایی از مسیر در نظر گرفته شده بود. دیدن زمین در کنار افق ماه به جای قرار گرفتن فضاپیما و جهت پنجره وابسته بود. اگر فضاپیما در جهت دیگری میچرخید، همان منظره ممکن بود بیرون قاب بماند. زمانی که زمین دیده شد، سرنشینان باید با وسایلی کار میکردند که داخل فضاپیما در دسترس بودند.
از فلم سیاهوسفید تا رنگی
اندرس نخست تصویری سیاهوسفید ثبت کرد. برای گرفتن تصویر رنگی، باید فلم مناسب به کمره میرسید. در گفتوگوی ثبتشده فضاپیما، سرنشینان درباره پیدا کردن فلم رنگی و محل دیدن زمین حرف زدند. آنها باید در زمانی کوتاه کار را انجام میدادند، چون منظره از پنجره حرکت میکرد. عکس رنگی که به نام «طلوع زمین» معروف شد، پس از همین جستوجو گرفته شد.

زمین در عکس از سطح ماه جدا دیده میشود. ابرها و آبها در قاب کوچک جا گرفتهاند و خاکستری کناره ماه فاصله میان دو سطح را برای بیننده روشن میکند. ثبت رنگی به این معنا بود که بخشهایی از زمین که در عکس نخست با تیرگی و روشنی دیده میشدند، با رنگ آبی و سفید از هم تشخیص داده شوند. جهت چاپ تصویر در نسخههای گوناگون تغییر کرده است و در بعضی نمایشها، افق ماه به شکل دیگری در قاب قرار میگیرد.
وقتی عکس در زمین به دست مردم رسید، لحظه گرفتنش از مسیر خود سفر جدا شد و به شکل یک قاب دیدنی در برابرشان قرار گرفت. برای اندرس، چند کار در همان وقت لازم بود. باید زمین را از پنجره میدید، فلم مناسب را پیدا میکرد و پیش از تغییر قاب عکس میگرفت. آنچه بعدا به نام طلوع زمین ماند، حاصل همان چند دقیقه در برنامه پرواز بود.
منابع
عکس شاخص. عکس رنگی زمین بر فراز افق ماه، ثبتشده به دست بیل اندرز در ماموریت آپولو ۸. NASA/Bill Anders، مالکیت عمومی.


