رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

چگونه تکه‌های سفال از دادوستد دوردست بندر سیراف خبر دادند؟

وقتی گروه دیوید وایت‌هاوس در ۱۹۶۶ کار کاوش سیراف را آغاز کرد، بخشی از بندر قدیمی در میان سازه‌های امروزی و زمین‌های کنار ساحل دیده می‌شد. برای شناخت اندازه تجارت، پژوهشگران تنها به دیوار و جای کوچه‌ها نگاه نکردند. در خاک، قطعه‌هایی از ظرف‌ها پیدا می‌شدند. بعضی از آن‌ها از کارگاه‌هایی دورتر از ساحل ایران آمده بودند. اگر پژوهشگر می‌توانست جنس، شکل و دوره یک قطعه را با نمونه‌های شناخته‌شده مقایسه کند، آن قطعه به نشانی از مسیر دادوستد بدل می‌شد.
اندازه متن
چگونه تکه‌های سفال از دادوستد دوردست بندر سیراف خبر دادند؟

وقتی گروه دیوید وایت‌هاوس در ۱۹۶۶ کار کاوش سیراف را آغاز کرد، بخشی از بندر قدیمی در میان سازه‌های امروزی و زمین‌های کنار ساحل دیده می‌شد. برای شناخت اندازه تجارت، پژوهشگران تنها به دیوار و جای کوچه‌ها نگاه نکردند. در خاک، قطعه‌هایی از ظرف‌ها پیدا می‌شدند. بعضی از آن‌ها از کارگاه‌هایی دورتر از ساحل ایران آمده بودند. اگر پژوهشگر می‌توانست جنس، شکل و دوره یک قطعه را با نمونه‌های شناخته‌شده مقایسه کند، آن قطعه به نشانی از مسیر دادوستد بدل می‌شد.

سیراف در سده‌های نهم و دهم میلادی از بندرهای مهم ساحل ایرانی خلیج فارس بود. کشتی‌ها کالاهایی را در مسیرهای طولانی جابه‌جا می‌کردند. بندر نقطه‌ای بود که بخشی از بار در آن پایین می‌آمد، نگهداری می‌شد یا به جای دیگری می‌رفت. وجود قطعه‌های وارداتی در لایه‌های محل امکان می‌دهد درباره این جابه‌جایی پرسش دقیق‌تری مطرح شود. یک ظرف می‌توانست پس از معامله در خانه‌ای به کار برود یا کنار بارهای دیگر از بندر بیرون شود.

زمان بندر از روی لایه‌ها

ساختمان‌ها و دیوارهایی که در کاوش پیدا شدند همه به یک دوره تعلق نداشتند. گروه با بررسی ترتیب لایه‌ها شواهدی از کار بندر در زمانی پیش از رونق سده‌های نهم و دهم به دست آورد. وایت‌هاوس بخشی از آثار را به دوره ساسانی نسبت داد. این برداشت برای تاریخ سیراف مهم بود، چون نشان می‌داد بررسی متون دوره اسلامی باید در کنار شواهد کهن‌تر زمین ادامه یابد.

پیاله شیشه‌ای دوره نخست اسلامی از سیراف
پیاله شیشه‌ای دوره نخست اسلامی از سیراف. Rohalamin، CC BY-SA 4.0، اندازه تصویر تنظیم شده است.

پژوهشگر هنگام یافتن سفال تنها نام کشور امروزی سازنده را نمی‌نویسد. جای قطعه، شماره لایه و آثار کنار آن برای تشخیص زمان رسیدن اهمیت دارند. اگر همان نوع ظرف در چند بندر دیگر ثبت شده باشد، می‌توان مسیرهای احتمالی را بررسی کرد. به همین سبب، فهرست سفال در گزارشی از بندر به شناخت حرکت کالا از راه‌هایی کمک می‌کند که بخش زیادی از آن روی آب بوده است.

با گذشت زمان، خود کشتی‌ها و بارهایشان کمتر در ساحل مانده‌اند. بخشی از داستان از تکه‌هایی پیدا می‌شود که پس از شکستن ظرف کنار خانه یا سازه‌های بندر در خاک ماندند. هر تکه مسیری را به طور کامل نشان نمی‌دهد. وقتی مجموعه یافته‌ها با زمان و جای مشخص در کنار هم قرار می‌گیرند، می‌توان از آن‌ها برای فهمیدن ارتباط سیراف با دیگر ساحل‌ها استفاده کرد.

منابع

عکس شاخص. چشم‌انداز ساحل سیراف در خلیج فارس. آرش، CC BY-SA 3.0، اندازه تصویر تنظیم شده است.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights