رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

اوتاگاکی رن‌گتسو چگونه شعر را در بدنه پیاله و قوری جا داد؟

وقتی کسی ظرفی از اوتاگاکی رن‌گتسو را در دست می‌گیرد، نوشته با چرخاندن ظرف از بخشی به بخش دیگر پیدا می‌شود. سطر روی سطح خمیده ادامه دارد و دست خواننده راه دیدن آن را باز می‌کند. شعر در اینجا روی برگی نیست که تمام سطرش یک‌جا دیده شود. ظرف وزن، لبه و بخش قابل گرفتن دارد. رن‌گتسو برای آوردن شعر روی همین سطح‌ها باید به جای نوشته و فاصله اجزای آن در بدنه فکر می‌کرد.
اوتاگاکی رن‌گتسو چگونه شعر را در بدنه پیاله و قوری جا داد؟
اندازه متن

وقتی کسی ظرفی از اوتاگاکی رن‌گتسو را در دست می‌گیرد، نوشته با چرخاندن ظرف از بخشی به بخش دیگر پیدا می‌شود. سطر روی سطح خمیده ادامه دارد و دست خواننده راه دیدن آن را باز می‌کند. شعر در اینجا روی برگی نیست که تمام سطرش یک‌جا دیده شود. ظرف وزن، لبه و بخش قابل گرفتن دارد. رن‌گتسو برای آوردن شعر روی همین سطح‌ها باید به جای نوشته و فاصله اجزای آن در بدنه فکر می‌کرد.

او در سده نوزدهم در کیوتو زندگی می‌کرد و راهبه بودایی شد. در کنار سرودن شعر، خوش‌نویسی و کار روی ظرف‌های سفالی انجام می‌داد. اشعار واکا به صورت سنتی از سی‌ویک واحد آوایی ساخته می‌شوند. برای حک کردن قطعه‌ای کوتاه از این نوع روی قوری، باید نوشته در فضایی جا می‌گرفت که با دسته، دهانه و انحنای ظرف قطع می‌شد. نوشته می‌توانست در کنار کار معمول ظرف، توجه خواننده را از یک ویژگی بدنه به ویژگی دیگر ببرد.

نوشته پیش از پخت

در شماری از ظرف‌ها، رن‌گتسو خط‌ها را پیش از لعاب دادن و پختن روی گل ایجاد کرد. خط در سطح فرو می‌رفت و پس از پخت بخشی از شیء می‌ماند. جنس بدنه و رنگ لعاب بر دیده شدن جمله اثر می‌گذاشتند. اگر کسی به سبب نور یا زاویه نتواند همه واژه‌ها را ببیند، می‌تواند ظرف را بگرداند. این حرکت ساده بخشی از خواندن شعر روی قوری یا پیاله است.

نقاشی و شعر اوتاگاکی رن‌گتسو روی کاغذ، موزیم سکلر
نقاشی و شعر اوتاگاکی رن‌گتسو روی کاغذ، موزیم سکلر. Ōtagaki Rengetsu، مالکیت عمومی.

از رن‌گتسو شعر و خوش‌نویسی روی کاغذ هم به جا مانده است. در سطح تخت، نگاه مسیر سطرها را طور دیگری دنبال می‌کند. مقایسه دو نوع اثر نشان می‌دهد که او خوش‌نویسی را در اندازه‌ها و ماده‌های مختلف به کار می‌برد. او از ۱۸۶۵ در معبد جینکواین ساکن شد و تا پایان عمر به کار هنری ادامه داد. وسایلی که برای چای ساخته می‌شدند راهی برای رساندن بخشی از شعرها به محیط روزمره فراهم کردند.

کسی که ظرف را برای چای برمی‌دارد، می‌تواند نخست به جای دهانه و دسته توجه کند و چند لحظه بعد نوشته را ببیند. کار رن‌گتسو هر دو توجه را در یک شیء گذاشت. خط‌ها همراه با دیگر بخش‌ها شکل و دوام خود را در کوره به دست آوردند. از آن پس، شعر با هر بار برداشتن ظرف دوباره در برابر خواننده قرار می‌گرفت.

منابع

عکس شاخص. قوری دارای شعر، منسوب به اوتاگاکی رن‌گتسو، در موزیم والترز. موزیم والترز، اثر منسوب به اوتاگاکی رن‌گتسو و کورودا کوریو، مالکیت عمومی.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights