رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

گرانویل وودز چگونه برای تلگراف در قطار در حال حرکت راهی پیدا کرد؟

برای کارمند ایستگاه راه‌آهن در پایان سده نوزدهم، فرستادن پیام به ایستگاهی دیگر ممکن بود. دشواری زمانی پیدا می‌شد که گیرنده در واگنی بود که از ایستگاه دور می‌شد. اتصال سیم معمول خط تلگراف به دستگاه داخل واگن هنگام حرکت دوام نمی‌آورد. گرانویل تی وودز، مخترع افریقایی‌تبار امریکایی، روی راهی کار کرد که بخشی از ارتباط را بدون تماس مستقیم میان دستگاه داخل قطار و سیم ثابت کنار راه امکان‌پذیر می‌کرد.
گرانویل وودز چگونه برای تلگراف در قطار در حال حرکت راهی پیدا کرد؟
اندازه متن

برای کارمند ایستگاه راه‌آهن در پایان سده نوزدهم، فرستادن پیام به ایستگاهی دیگر ممکن بود. دشواری زمانی پیدا می‌شد که گیرنده در واگنی بود که از ایستگاه دور می‌شد. اتصال سیم معمول خط تلگراف به دستگاه داخل واگن هنگام حرکت دوام نمی‌آورد. گرانویل تی وودز، مخترع افریقایی‌تبار امریکایی، روی راهی کار کرد که بخشی از ارتباط را بدون تماس مستقیم میان دستگاه داخل قطار و سیم ثابت کنار راه امکان‌پذیر می‌کرد.

وودز در سینسیناتی کار می‌کرد. او در سند ثبت اختراع با تاریخ ۲۹ نوامبر ۱۸۸۷، سامانه‌ای برای تلگراف القایی شرح داد. در طرح او، یک مدار در نزدیکی خط آهن قرار می‌گرفت و بخشی دیگر با وسیله متحرک همراه بود. تغییر وضعیت الکتریکی در یکی از این بخش‌ها می‌توانست در مدار نزدیک اثر بگذارد. از دید اداره راه‌آهن، موضوع این بود که پیام تا واگن برسد در حالی که سیم در جای خود کنار خط باقی می‌ماند.

فاصله‌ای میان دو بخش

نمای ثبت اختراع جای قطعه‌ها را نسبت به واگن و راه نشان می‌دهد. خواننده می‌تواند از آن بفهمد که مسئله از جای ثابت و جای متحرک تشکیل شده بود. بخش الکتریکی درون قطار باید هم از میدان ایجادشده اثر می‌گرفت و هم در هنگام حرکت بخشی از یک دستگاه قابل استفاده می‌ماند. نتیجه کار به فاصله دو بخش و طریقه ادامه سیم در مسیر وابسته بود.

صفحه طرح سامانه تلگراف القایی وودز از سند ثبت اختراع ۱۸۸۷
صفحه طرح سامانه تلگراف القایی وودز از سند ثبت اختراع ۱۸۸۷. گرانویل تی وودز، آرشیف اداره ثبت اختراع امریکا، مالکیت عمومی.

وودز در عمر کاری خود سندهای دیگری هم برای وسایل برقی راه‌آهن ثبت کرد. در معرفی کار او، تلگراف مربوط به قطار جای مشخص دارد، چون هدفش وصل کردن نقطه‌ای در حرکت به خط ارتباطی بود. برای دو ایستگاه ثابت می‌شد از تماس دوامدار سیم استفاده کرد. وقتی یکی از دو طرف حرکت می‌کرد، شکل اتصال باید تغییر پیدا می‌کرد. او در ثبت خود به این تفاوت از راه طراحی رابطه میان سیم ثابت و گیرنده متحرک پرداخت.

نقطه آغاز داستان را می‌توان روی یک سکوی ایستگاه دید. قطار از پیش چشم کارمند بیرون می‌شود و هنوز ممکن است پیامی برای کارکنانش در راه باشد. طرح وودز می‌خواست فاصله میان ایستگاه و واگن را به کمک شبکه کنار راه طی کند. کاغذ ثبت اختراع امروز نشان می‌دهد که پاسخ او برای آن نیاز از جای واقعی سیم‌ها و قطعه‌های روی قطار شروع می‌شد.

منابع

عکس شاخص. گرانویل تی وودز، مخترع سامانه تلگراف راه‌آهن. Eddowes Brothers, photographers، مالکیت عمومی.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights