رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

چگونه چند سطر بر یک ستون سنگی جای لومبینی را مشخص کرد؟

در ۱۸۹۶، بررسی یک محل در دشت ترای نپال توجه به ستونی سنگی را دوباره زنده کرد. در کنار محل پرستش، نوشته‌ای روی ستون وجود داشت. خط آن با نوشته‌های امروزی فرق داشت و برای خواندنش باید نشانه‌های خط براهمی شناخته می‌شد. آنچه روی سنگ پیدا بود به دیدار یک پادشاه از محل اشاره می‌کرد. خواندن همان چند سطر بخش مهمی از شناسایی لومبینی تاریخی شد.
اندازه متن
چگونه چند سطر بر یک ستون سنگی جای لومبینی را مشخص کرد؟

در ۱۸۹۶، بررسی یک محل در دشت ترای نپال توجه به ستونی سنگی را دوباره زنده کرد. در کنار محل پرستش، نوشته‌ای روی ستون وجود داشت. خط آن با نوشته‌های امروزی فرق داشت و برای خواندنش باید نشانه‌های خط براهمی شناخته می‌شد. آنچه روی سنگ پیدا بود به دیدار یک پادشاه از محل اشاره می‌کرد. خواندن همان چند سطر بخش مهمی از شناسایی لومبینی تاریخی شد.

پادشاه آشوکا در سده سوم پیش از میلاد بر امپراتوری موریایی فرمان می‌راند. در بخش‌هایی از قلمرو او نوشته‌هایی روی صخره یا ستون به جا ماندند. نوشته لومبینی به دیدارش در بیستمین سال پس از تاج‌گذاری اشاره دارد. در متن گفته شده که بودای شاکیامونی در آنجا زاده شده است. از تغییر میزان خراج آبادی نیز یاد می‌شود. کنار هم آمدن این دو بخش به پژوهشگر امکان می‌دهد پیوند جایگاه دینی و تصمیم پادشاه برای یک آبادی را در سندی از همان دوره ببیند.

از نوشته تا جست‌وجوی پی‌های آجری

در بررسی ۱۸۹۶، نام آنتون فورر و جنرال خدگ شمشیر رانا با معرفی دوباره محل پیوند دارد. پژوهش‌های بعدی محدوده را نقشه‌برداری کردند و ساختارهای آجری در محل شناسایی شدند. ستون نقطه معینی به دست می‌داد که می‌شد موقعیت آثار دیگر را نسبت به آن دنبال کرد. پی‌ها، جایگاه نیایش و آثاری از دوره‌های دیگر کنار هم قرار داشتند. هر بخش برای تاریخ استفاده از آن زمین پرسش جداگانه‌ای مطرح می‌کرد.

تصویر مرکب از سند و عکس ستون برای نشان دادن موقعیت سنگ‌نوشته
تصویر مرکب از سند و عکس ستون برای نشان دادن موقعیت سنگ‌نوشته. Archaeological Survey of India 1896، مالکیت عمومی.

معبد مایا دوی و حوض نزدیک آن بخش‌هایی از مجموعه امروزی‌اند. یونسکو در ۱۹۹۷ محل را ثبت کرد. در شرح میراث، ستون باستانی، بازمانده ساختارهای آجری و آثاری از زیارت در دوره‌های بعد کنار هم بررسی می‌شوند. ستون به یک رویداد مربوط به آشوکا اشاره می‌کند و لایه‌های دیگر درباره رفت‌وآمد و ساخت بنا در زمان‌های دیگر اطلاعات به دست می‌دهند.

برای کسی که امروز به لومبینی می‌رود، سنگ در فضای باز در میان بقایای دیگر دیده می‌شود. کار خواندن آن از خود سنگ جلوتر می‌رود. نام محل، جای معبد و یادگارهای زیارت را می‌توان دوباره در ارتباط با نوشته بررسی کرد. جمله‌هایی که برای دیدار پادشاه و تصمیم درباره همان آبادی حک شدند، پس از بیش از دو هزار سال به یافتن یک نام روی زمین کمک کردند.

منابع

عکس شاخص. نمای نزدیک ستون آشوکا در محوطه تاریخی لومبینی نپال. Charlie Phillips from London, UK، CC BY 2.0.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights