رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

در کنیا چگونه یک پیام تلفنی به راهی برای فرستادن پول تبدیل شد؟

در ۲۰۰۷، شرکت سفاریکام در کنیا خدمتی را به نام ام‌پیسا عرضه کرد. برای فرستادن پول از یک شهر به جای دیگر، مشتری می‌توانست از تیلفون همراه استفاده کند. کسی که تیلفون در دست داشت، برای آغاز کار همچنان به جایی نیاز داشت که پول نقد و حساب همراه به هم برسند. دکان‌ها و نمایندگی‌ها در شهرها و محله‌ها بخشی از همین ارتباط بودند. صفحه تیلفون تنها بخش دیدنی برای کسی بود که پیام را می‌فرستاد.
اندازه متن
در کنیا چگونه یک پیام تلفنی به راهی برای فرستادن پول تبدیل شد؟

در ۲۰۰۷، شرکت سفاریکام در کنیا خدمتی را به نام ام‌پیسا عرضه کرد. برای فرستادن پول از یک شهر به جای دیگر، مشتری می‌توانست از تیلفون همراه استفاده کند. کسی که تیلفون در دست داشت، برای آغاز کار همچنان به جایی نیاز داشت که پول نقد و حساب همراه به هم برسند. دکان‌ها و نمایندگی‌ها در شهرها و محله‌ها بخشی از همین ارتباط بودند. صفحه تیلفون تنها بخش دیدنی برای کسی بود که پیام را می‌فرستاد.

پیش از راه‌اندازی عمومی، طرحی آزمایشی برای بررسی کاربرد تیلفون در خدمات مالی کوچک شکل گرفته بود. در جریان توسعه، امکان فرستادن پول میان افراد اهمیت پیدا کرد. کسی که در شهر کار می‌کرد، می‌توانست بخواهد مبلغی برای خانواده در محله یا شهری دیگر بفرستد. در چنین انتقالی، گیرنده لزوما با همان بانک یا شبکه‌ای که فرستنده استفاده می‌کرد کار نداشت. سازندگان خدمت تصمیم گرفتند شبکه تماس تلفنی و شمار نمایندگی‌ها را در طراحی در نظر بگیرند.

دکان در کنار شبکه تیلفون

در آغاز، تیلفون‌های عادی همراه در کنیا بسیار رایج‌تر از تلفن‌های هوشمند بودند. کار روی شبکه برای وسیله‌ای در نظر گرفته شد که صفحه کوچک و کلید داشت. سامانه دریافت و انتقال را ثبت می‌کرد و پیام تایید می‌فرستاد. اگر مشتری به پول نقد نیاز داشت، دکان طرف قرارداد بخش دیگر کار را انجام می‌داد. برای اینکه این بخش پیوسته کار کند، نماینده هم به موجودی نقدی نیاز داشت و هم به اندازه کافی اعتبار الکترونیکی.

کیوسکی با نشان ام‌پیسا در کنیا
کیوسکی با نشان ام‌پیسا در کنیا. Realt0n12، CC BY-SA 3.0، اندازه تصویر تنظیم شده است.

گسترش شبکه به نام تجارتی روی دکان‌ها دیده می‌شد. تابلو به مشتری می‌گفت اینجا محلی است که می‌تواند درباره حساب و پول همراه مراجعه کند. دو دکان در دو منطقه ممکن بود بازار و مشتری‌های متفاوت داشته باشند و به همان سیستم مرکزی اتصال پیدا کنند. کار پوشش خدمات به پیدا کردن و نگه داشتن چنین نقطه‌هایی گره خورد.

در روایت راه‌اندازی ام‌پیسا، انتقال در تیلفون رخ می‌دهد، اما پول پیش و پس از آن در زندگی روزانه مصرف می‌شود. به همین دلیل، برنامه‌ای که روی تیلفون ارقام را عوض می‌کرد، به کارکنانی در محل‌های واقعی وابسته بود. این شبکه در کنیا راهی ساخت که یک شهروند بتواند برای رساندن مبلغ به فردی در جای دیگر، فاصله میان دو دکان را با ثبتی در تیلفون طی کند.

منابع

عکس شاخص. نمایندگی خدمات پول همراه ام‌پیسا در نایروبی کنیا. Fiona Graham، CC BY-SA 2.0، اندازه تصویر تنظیم شده است.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights