رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

در شفاخانه گروت شور نخستین پیوند قلب از انسان به انسان چگونه انجام شد؟

در سوم دسمبر ۱۹۶۷، گروهی در شفاخانه گروت شور در کیپ‌تاون عملیات پیوند قلب را انجام داد. کریستیان بارنارد رهبری گروه را به عهده داشت. بیمار، لوئیس واشکانسکی، با بیماری شدید قلبی زندگی می‌کرد. قلبی که برای پیوند به کار رفت از دنیس داروال بود. او پس از یک حادثه ترافیکی دچار جراحت کشنده شده بود. انتقال قلب به بیمار به تصمیم‌های خانواده و کار گروه‌های مختلف شفاخانه وابسته بود.
در شفاخانه گروت شور نخستین پیوند قلب از انسان به انسان چگونه انجام شد؟
اندازه متن

در سوم دسمبر ۱۹۶۷، گروهی در شفاخانه گروت شور در کیپ‌تاون عملیات پیوند قلب را انجام داد. کریستیان بارنارد رهبری گروه را به عهده داشت. بیمار، لوئیس واشکانسکی، با بیماری شدید قلبی زندگی می‌کرد. قلبی که برای پیوند به کار رفت از دنیس داروال بود. او پس از یک حادثه ترافیکی دچار جراحت کشنده شده بود. انتقال قلب به بیمار به تصمیم‌های خانواده و کار گروه‌های مختلف شفاخانه وابسته بود.

قلبی که به بدن بیمار منتقل می‌شد باید در بدن تازه جریان خون را برقرار می‌کرد. پیشرفت‌های سال‌های پیش در جراحی قلب و تجهیزات شفاخانه بخشی از زمینه این عملیات بود. کار گروه با پایان جراحی تمام نمی‌شد. وضعیت بیمار در روزهای بعد پیگیری می‌شد و پزشکان باید هم به کار قلب و هم به واکنش بدن بیمار توجه می‌کردند. پیوند موفق از دید جراحی و زنده ماندن در درازمدت دو مرحله از یک کار به شمار می‌رفتند.

هجده روز پس از عملیات

واشکانسکی پس از عملیات مدتی زنده ماند. توجه رسانه‌های جهان به شفاخانه رفت و گزارش‌هایی از به هوش آمدن و وضعیت او منتشر شد. اما او به سینه‌بغل مبتلا شد و هجده روز پس از پیوند درگذشت. پیگیری بیمار نشان داد که پس از شروع کار قلب، عوارض دیگر همچنان می‌توانند سرنوشت پیوند را تعیین کنند. مراقبت پس از عملیات بخش مهمی از مساله‌ای بود که گروه‌های طبی با آن روبه‌رو بودند.

شفاخانه گروت شور در کیپ‌تاون، محل پیوند قلب ۱۹۶۷
شفاخانه گروت شور در کیپ‌تاون، محل پیوند قلب ۱۹۶۷. Danie van der Merwe، CC BY 2.0.

گروه گروت شور در جنوری ۱۹۶۸ عمل دیگری انجام داد. بیمار دوم، فیلیپ بلیبرگ، مدت طولانی‌تری با قلب پیوندی زندگی کرد. این دو پرونده در فاصله کوتاهی از هم قرار داشتند و روند هر بیمار متفاوت بود. در سال‌های بعد، پژوهش و کار بالینی روی چند بخش ادامه یافت، از جمله شناخت واکنش بدن به عضو اهداشده و مراقبت از بیمار بعد از جراحی.

اسناد دانشگاه کیپ‌تاون بخشی از تاریخ کار بارنارد و گروه او را حفظ کرده‌اند. تاریخ روز جراحی در آن مجموعه روشن است. اهمیت روزهای بعد را می‌توان در طول زنده ماندن بیماران نخستین دنبال کرد. برای خانواده اهداکننده و بیمار، داستان با تصمیم‌هایی بیرون از اتاق عملیات شروع شده بود. برای پزشکان، بهبود نتیجه به همان اندازه که به توان انجام پیوند وابسته بود، به مراقبت و مشاهده پس از پایان جراحی هم مربوط می‌شد.

منابع

عکس شاخص. کریستیان بارنارد در ۱۹۶۸، پس از نخستین پیوند قلب در گروت شور. Unknown (Mondadori Publishers)، مالکیت عمومی.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights