کیکی که برای سنجیدن رفتوآمد در آشپزخانه دو بار پخته شد

بخشهای این نوشته
در گزارشی از ۱۹۳۱ درباره طرح آشپزخانه لیلیان گیلبرث، آزمایش با یک کیک توتفرنگی انجام شد. بار نخست کیک را در آشپزخانهای با چیدمان معمول آماده کردند و تعداد قدمها را شمردند. بار دوم، همان نوع کیک در فضایی آماده شد که وسایل آن با روش دیگری قرار گرفته بودند. گزارش برای آزمون نخست ۲۸۱ قدم و برای آزمون دوم ۴۵ قدم ثبت کرد. دستور پخت موضوع اصلی آزمایش نبود. پرسش این بود که کسی که کیک را آماده میکند، بین ذخیره مواد، میز، آب و اجاق چقدر راه میرود.
گیلبرث کارش را با بررسی حرکت و زمان در محیطهای کاری پیش برده بود. او توجه به فاصله و ترتیب حرکت را به آشپزخانه هم آورد. در طرحی که در حدود ۱۹۲۹ تهیه کرد، یخچال، کابینتها، سطح کار، اجاق و ظرفشویی در فضایی چیده میشدند که دستیابی به آنها به رفتوآمد کمتری نیاز داشته باشد. اگر وسایل پرکاربرد نزدیک جای استفاده قرار میگرفتند، شخص چند بار برای چیزهای مشابه به سوی دیگر اتاق نمیرفت.
شمردن قدمها کنار میز
یک راه برای دیدن اثر تغییر، دنبال کردن کاری بود که مراحل مشخص داشت. برای ساختن کیک، مردم معمولاً مواد و ابزار را از چند جا جمع میکنند، روی سطح کار آماده میکنند و از اجاق استفاده میکنند. شمردن قدمها راهی بود تا اندازه این حرکت در دو چیدمان به رقم تبدیل شود. عدد در گزارش مربوط به همان آزمایش با همان دو فضا بود و از روی آن میشد فهمید کدام مسیر در نمونه کوتاهتر شده است.

نمونه چیدمان آشپزخانه گیلبرث در آرشیف دانشگاه پردو ثبت شده است. موزیم ملی تاریخ امریکا گزارش کیک را کنار نمونههایی از ساعتهای آشپزخانه و چیدمانهای آن دوره قرار میدهد. ساعت زمان را نشان میداد. مسیرهای میان وسایل، بخشی از علت سپری شدن آن زمان را ثبت میکردند. گیلبرث به این ترتیب کاری روزمره را با همان دقتی بررسی کرد که در یک محل کار دیگر میشد حرکت میان دو میز را بررسی کرد.
کیفیت کیک در گزارش موضوع مقایسه اصلی نبود. آنچه به جا ماند شمار قدمهایی بود که پخت آن لازم داشت. با کنار هم گذاشتن این عددها و طرح اتاق، میتوان دید که جابهجایی وسایل چگونه مسیر یک کار معمول را عوض کرد.
منابع
- موزیم ملی تاریخ امریکا، طرح آشپزخانه و آزمایش کیک توتفرنگی
- آرشیف دانشگاه پردو، طرح آشپزخانه لیلیان گیلبرث
عکس شاخص. لیلیان مولر گیلبرث در یک عکس آرشیفی از ۱۹۲۱. عکاس نامعلوم، عکس آرشیفی ۱۹۲۱، مالکیت عمومی.


