رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

قصر بلورین لندن چگونه از قطعه‌های آماده در پارک ساخته شد؟

در تابستان ۱۸۵۰، برگزارکنندگان نمایشگاه بزرگ لندن باید ساختمانی را آماده می‌کردند که هزاران شی و شمار زیادی بازدیدکننده در آن جا شوند. نمایشگاه برای سال بعد برنامه‌ریزی شده بود. جوزف پاکستون در باغ‌های چتس‌ورث با ساخت گلخانه‌های بزرگ تجربه داشت. پیشنهاد او این بود که بنای نمایشگاه هم از قطعه‌هایی ساخته شود که پیش از رسیدن به پارک، در اندازه‌های مشخص آماده شده باشند.
اندازه متن
قصر بلورین لندن چگونه از قطعه‌های آماده در پارک ساخته شد؟

در تابستان ۱۸۵۰، برگزارکنندگان نمایشگاه بزرگ لندن باید ساختمانی را آماده می‌کردند که هزاران شی و شمار زیادی بازدیدکننده در آن جا شوند. نمایشگاه برای سال بعد برنامه‌ریزی شده بود. جوزف پاکستون در باغ‌های چتس‌ورث با ساخت گلخانه‌های بزرگ تجربه داشت. پیشنهاد او این بود که بنای نمایشگاه هم از قطعه‌هایی ساخته شود که پیش از رسیدن به پارک، در اندازه‌های مشخص آماده شده باشند.

پاکستون و چارلز فاکس با اندازه ورق شیشه کار را سنجیدند. کارخانه می‌توانست ورقی را تا اندازه معینی بسازد. در طرح آن‌ها، اندازه قابل تهیه شیشه بر فاصله میان بخش‌های نگه‌دارنده اثر گذاشت. بعد برای تیرها، ستون‌ها و قاب‌ها اندازه‌های تکرارشونده در نظر گرفته شد. وقتی یک بخش نصب می‌شد، همان جنس و شیوه نصب می‌توانست در بخش بعدی هم به کار برود. این ترتیب برای ساختمانی که باید در چند ماه برپا می‌شد اهمیت داشت.

کسی که می‌خواست ساخت را ببیند، پول می‌پرداخت

هنگام برپایی بنا در هاید پارک، کار ساخت برای مردم جالب شد. موزیم ویکتوریا و البرت از بازدیدکنندگانی یاد می‌کند که پول می‌پرداختند تا شیشه‌کاران و رنگ‌کاران را در محل ببینند. به نوشته همین موزیم، شرکت تامین‌کننده نزدیک به ۲۹۴ هزار قطعه شیشه فرستاد. کارگران باید این شیشه‌ها را به قاب‌ها برسانند و در جای خود بگذارند. رسیدن قطعه از کارخانه تا پارک، بخشی از زمان‌بندی همان کار بود.

نمای تاریخی تالار قصر بلورین در جریان نمایشگاه بزرگ
نمای تاریخی تالار قصر بلورین در جریان نمایشگاه بزرگ. J. McNeven، مالکیت عمومی.

تا پایان جنوری ۱۸۵۱، ساختمان برای استفاده تایید شد. نمایشگاه در ماه می گشایش یافت. مردم از فضای سرپوشیده بزرگی عبور می‌کردند که بسیاری از بخش‌هایش از کنار هم گذاشتن قطعات مشابه ساخته شده بود. نور از سقف و دیوارهای شیشه‌ای می‌آمد و در داخل، غرفه‌ها و اشیا در فضای پیوسته قرار داشتند. نام «قصر بلورین» در جریان ساخت رواج پیدا کرد و با بنا ماند.

پس از پایان نمایشگاه، سرگذشت ساختمان به هاید پارک محدود نماند و سازه بعداً در محل دیگری برپا شد. در تصویرهای مربوط به نمایشگاه نخست، شکل بنا با شیشه‌های فراوانش به یاد مانده است. پرونده‌های ساخت از کار دیگری هم خبر می‌دهند. پیش از آن‌که کسی راهروی شیشه‌ای را ببیند، سازندگان اندازه قطعه‌ها را طوری انتخاب کرده بودند که همان کار بتواند بارها در محل تکرار شود.

منابع

عکس شاخص. نمای بیرونی قصر بلورین در هاید پارک لندن برای نمایشگاه ۱۸۵۱. Read & Co. Engravers & Printers، مالکیت عمومی.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights