گروه تیاتر آفتاب چگونه از کابل به صحنه پاریس رسید؟

تماشاگران پاریس در سال ۱۳۸۷ خورشیدی نمایش‌های گروه آفتاب را به زبان دری شنیدند. ترجمه فرانسوی بالای صحنه نمایش داده می‌شد. «تارتوف» و «دایره گچی قفقازی» به نوبت روی صحنه می‌رفتند. سه سال پیش از این اجراها، آریان منوشکین برای برگزاری یک دوره تمرین تیاتر به کابل رفته بود.

از تمرین در کابل تا سفر گروه

در تاریخچه تیاتر دو سولِی، آغاز همکاری با یک کارگاه در کابل ثبت شده است. پس از آن، اعضای گروه فرانسوی دوباره به کابل رفتند تا با گروه آفتاب روی «رومئو و ژولیت» کار کنند. اجرای آن نمایش در کابل و سفر گروه به نقاط دیگر افغانستان و تاجیکستان، مرحله‌ای از کار پیش از اجراهای پاریس بود.

در جریان این همکاری، رفت‌وآمد میان دو شهر ادامه پیدا کرد. در پاریس برای بازیگران دوره آموزشی برگزار شد. در کابل کار روی متن و اجرا ادامه داشت. همان گروهی که در کارگاه تمرین می‌کرد، برای تماشاگرانی با زبان دیگری هم آماده می‌شد. زیرنویس فرانسوی راهی بود که تماشاگر بتواند معنی دیالوگ را دنبال کند و بازیگر متن را به زبان خودش اجرا کند.

دری روی صحنه پاریس

سوابق گروه نشان می‌دهد که رسیدن به اجرای عمومی، از یک کارگاه و چند دوره تمرین گذشته بود. در فهرست اجراهای پاریس، نام دو اثر و زبان اجرای آن‌ها آمده است. همین جزئیات می‌توانند مبنای بازسازی شبی باشند که بخشی از کار یک گروه افغان در شهری دیگر به تماشا گذاشته شد.

نام «آفتاب» در اسناد تیاتر دو سولِی همراه با کارگاه‌های کابل و اجراهای پاریس آمده است. در این رفت‌وآمد، می‌توان مسیر یک تمرین را تا جایی دنبال کرد که تماشاگر روبه‌روی صحنه نشست و صدای دری را شنید.

منابع

1. تیاتر دو سولِی، تقویم کارگاه‌ها و اجراهای تیاتر آفتاب
2. تیاتر دو سولِی، معرفی گروه آفتاب و گفت‌وگو با اعضا

عکس شاخص. ورودی محل تیاتر دو سولِی در پاریس. Carol Dumousseau · صفحه منبع · CC BY-SA 4.0