چگونه نشانک کتاب سرود به برگه یادداشت چسبدار رسید؟
بخشهای این نوشته

آرت فرای برای پیدا کردن صفحه بعدی در کتاب سرود کلیسا از تکههای کاغذ استفاده میکرد. وقتی کتاب را جابهجا میکرد، بعضی نشانکها بیرون میافتادند. نشانک بهتر باید روی کاغذ میماند و در وقت لازم از آن جدا میشد. برای فرای، که در شرکت ۳ام کار میکرد، این نیاز به مادهای مربوط شد که همکارش اسپنسر سیلور در آزمایشگاه آماده کرده بود. چسب سیلور نیروی لازم برای اتصال محکم و دایمی را نداشت، ولی میشد سطحی را با آن بارها به سطح دیگر وصل کرد.
سیلور در جریان کار روی مواد چسباننده با ذرههایی روبهرو شده بود که رفتار متفاوتی داشتند. وقتی لایه چسب به سطح دست میزد، ذرهها اتصال ملایم ایجاد میکردند و پس از برداشتن برگه، ماده میتوانست برای بار دیگر روی سطح بنشیند. سیلور درباره کاربرد این چسب با همکارانش صحبت کرده بود. فرای پس از شنیدن درباره آن، کاری روزمره را به یاد آورد که همین ویژگی در آن مفید بود.
پیام روی برگه جداشدنی
فرای نخست روی نشانک کار کرد. وقتی تکه چسبدار در دفتر به کار افتاد، امکان دیگری پیدا شد. کسی میتوانست روی برگه بنویسد و آن را به یک سند یا میز بچسباند. همان برگه پس از خواندن پیام برداشته میشد. برای آماده کردن یک دسته برگه، چسب در نواری باریک در پشت هر برگ قرار گرفت. کاربر میتوانست کاغذ را از دسته جدا کند و جای نوشته را بدون دست زدن به سند اصلی عوض کند.

شناساندن این روش به خریداران آسان نبود. نام محصول به تنهایی توضیح نمیداد که آن را در چه موقعیتی به کار ببرند. شرکت در ۱۹۷۸ نمونههایی در شهر بویزی ایالت آیداهو پخش کرد تا مردم خودشان ویژگی برگه را تجربه کنند. در ۱۹۸۰ فروش سراسری در امریکا آغاز شد. رنگ زرد و اندازه کوچک در شکل نخست محصول شناخته شدند و بعد اندازهها و رنگهای بیشتری به بازار رسیدند.
روند ساخت از نیاز به یک نشانک شروع شد و با استفاده متفاوت در دفتر راه دیگری پیدا کرد. ابزار تازه به وسیله کوچکی برای گذاشتن پیام بدل شد. رابطه دو کار اصلی در همان لحظه استفاده دیده میشود. کاغذ نوشته را نگه میدارد و چسب به خواننده فرصت میدهد نوشته را وقتی به آن نیاز دارد در جایی بگذارد و سپس بردارد.
منابع
عکس شاخص. دسته برگههای زرد چسبدار برای یادداشت. DangApricot (Erik Breedon)، CC BY-SA 3.0.


