باسیل براون چگونه از ردیف میخها به شکل یک کشتی در تپه ساتن هو رسید؟
بخشهای این نوشته

در ۱۹۳۹، باسیل براون در زمینی در سافک انگلستان کار کاوش را در یکی از تپههای ساتن هو پیش برد. مالک زمین، ایدیت پرتی، خواسته بود درباره تپهها پژوهش شود. هنگامی که خاک از بخشی از تپه برداشته شد، میخهای فلزی و تفاوت رنگ خاک به چشم خوردند. شکل آنها به چیزی بزرگتر از چند قطعه پراکنده مربوط بود. برای دیدن راه ادامه، گروه باید جای میخ بعدی را پیدا میکرد.
چوب کشتی بخش عمده شکل طبیعی خود را از دست داده بود. در خاک، نشانههایی از سطح و ترتیب بدنه مانده بودند. وقتی میخها و اثر کنارهها در چند نقطه ثبت شوند، میتوان خم یک ردیف و فاصله آن را از ردیف دیگر سنجید. براون با پیگیری همین نشانهها به طرح بدنهای رسید که پیش از آن از بالای تپه دیدنش ممکن نبود. حفظ شکل در خاک برای فهم کشتی مهم بود، چون بیرون آوردن یک میخ به تنهایی جای آن را نشان نمیداد.
از بدنه تا اتاق درون آن
با پیش رفتن کاوش، اتاقی در بخش میانی پیدا شد که اشیای فراوانی در آن قرار داشتند. آثار فلزی، لوازم و بخشهایی از کلاهخود در میان موارد ثبتشده بودند. پیدا شدن آنها نشان میداد کشتی در اینجا به مراسم تدفین مربوط بوده است. نام فردی که یادبود برای او ساخته شد به صورت قطعی معلوم نیست. سنجیدن تاریخ و جایگاه اثر به بررسی همزمان کشتی و اشیا وابسته بود.

ایدیت پرتی پس از کاوش اشیای کشفشده را به موزیم بریتانیا سپرد. گروههای دیگر در دورههای بعد محل را دوباره بررسی کردند و شکل و اندازه کشتی را با شواهد موجود سنجیدند. عکسهای کاوش به بیننده نشان میدهند که خط بدنه چگونه در خاک پیدا است. در آن عکسها، کشتی از روی ردیف کنارهها بهتر شناخته میشود تا از یک قطعه بزرگ چوب.
نقطه شروع داستان، دیدن یک ردیف میخ بود. آنها تا وقتی در خاک بودند، قطعهای از نقشه کشتی را در جای خود حفظ میکردند. پیدا کردن اثر کناره و اتاق میانی امکان داد رابطه آن میخها با یک یادبود سدههای آغازین تاریخ انگلستان روشنتر شود. برای خواندن کشتی، باستانشناس باید روی زمین نگاه میکرد و جای قطعه را همانجا ثبت میکرد که برایش مانده بود.
منابع
عکس شاخص. کاوش سال ۱۹۳۹ و رد کشتی مدفون در ساتن هو. Harold John Phillips، مالکیت عمومی.


