کشتی یخشکن بایکال چگونه واگنها را از میان شکاف خط آهن برد؟
بخشهای این نوشته

در آغاز سده بیستم، مسافری که با خط آهن از غرب به سوی شرق سیبری میرفت، در کنار دریاچه بایکال به بخشی میرسید که ریل در ادامه راه خشکی مانعی داشت. ساخت خط از کناره سنگی دریاچه زمان میبرد. تا آماده شدن مسیر کامل، کشتیها بخشی از فاصله را پوشش میدادند. کشتی یخشکن بایکال برای این ساخته شده بود که از راه آب، بار و واگن را میان دو بخش خط آهن جابهجا کند.
بایکال در زمستان یخ میبندد. شکستن یخ و گذشتن از آن با حمل یک قایق کوچک در آب آرام فرق داشت. کشتی برای فشار یخ و برای وزن بار راهآهن آماده شده بود. مساله تنها توان حرکت خود کشتی نبود. در دو ساحل، باید جایی برای رساندن واگن به عرشه و بیرون بردن آن وجود میداشت. مسیر ریل ساحلی و مسیر ریل روی کشتی در لحظه بارگیری باید به هم میرسیدند.
بخشی از سفر روی آب
کشتی بایکال در کنار کشتی انگارا از وسایلی بود که در این مسیر استفاده شدند. بایکال میتوانست واگن حمل کند و انگارا در بردن مسافر و بار سهم داشت. در بعضی شرایط، یخ و آبوهوا برنامه رفتوآمد را دشوار میکردند. وقتی بخشی از خط هنوز از کنار دریاچه نگذشته بود، هر اختلال در عبور کشتی بر سفر کسانی اثر میگذاشت که چندین روز پیش از غرب یا شرق راه افتاده بودند.

ساخت خط گرد بایکال به حفاری و کار در ساحل شیبدار نیاز داشت. تونل، دیوار نگهدارنده و راه مناسب برای ریل در بخشهای مختلف ساخته شدند. زمانی که مسیر گرد دریاچه آماده شد، راهآهن میتوانست بدون بارگیری واگن به کشتی از همان ناحیه بگذرد. راه تازه ضرورت استفاده از گذر آبی را برای پیوند اصلی خط کمتر کرد.
عکسهای آرشیفی ساحل دو مرحله از پیوند خط را نشان میدهند. در یکی، راهآهن تا کنار آب میرسد و کشتی باید جای بخش ناتمام را بگیرد. در مرحله بعد، ریل در امتداد ساحل راه پیوستهای پیدا میکند. در سالهای میان این دو وضع، ادامه سفر به هماهنگی میان قطار، کشتی و اسکله وابسته بود. واگنی که از خشکی بیرون میرفت، پس از عبور از آب دوباره به ریل سمت دیگر میرسید.
منابع
عکس شاخص. دو کشتی بایکال و انگارا در یک تصویر آرشیفی. عکاس ناشناس، مالکیت عمومی.


