رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

آب گرم زیر زمین چگونه به مکتب و خانه‌های ریکیاویک رسید؟

پیش از آن‌که آب گرم به لوله‌های ساختمان‌های ریکیاویک برسد، مردم در لاوگاردالور از چشمه‌های گرم استفاده می‌کردند. عکس‌هایی از آغاز سده بیستم زنانی را نشان می‌دهند که برای شستن لباس کنار آب کار می‌کنند. استفاده در همان محل به این معنا بود که لباس و وسایل باید به چشمه برده شوند. طرح گرمایش شهری رابطه را برعکس کرد. آب گرم می‌توانست از محل چشمه و چاه به ساختمان برود.
اندازه متن
آب گرم زیر زمین چگونه به مکتب و خانه‌های ریکیاویک رسید؟

پیش از آن‌که آب گرم به لوله‌های ساختمان‌های ریکیاویک برسد، مردم در لاوگاردالور از چشمه‌های گرم استفاده می‌کردند. عکس‌هایی از آغاز سده بیستم زنانی را نشان می‌دهند که برای شستن لباس کنار آب کار می‌کنند. استفاده در همان محل به این معنا بود که لباس و وسایل باید به چشمه برده شوند. طرح گرمایش شهری رابطه را برعکس کرد. آب گرم می‌توانست از محل چشمه و چاه به ساختمان برود.

در ۱۹۳۰، شبکه‌ای کوچک برای استفاده از آب گرم زمین در شهر ساخته شد. مکتب استوربایارسکولی از نخستین ساختمان‌هایی بود که به سیستم وصل شد. شماری از ساختمان‌های دیگر هم در طرح آغازین جا گرفتند. در زمستان، آب باید از راهی عبور می‌کرد که گرمای کافی تا مقصد باقی بماند. رسیدن آن به یک ساختمان نمونه کمک می‌کرد شیوه استفاده را پیش از گسترش به ناحیه‌های بیشتر بررسی کنند.

از یک مسیر به شبکه شهری

برای گسترش شبکه، دسترسی به آب بیشتر لازم بود. کارهای بعدی از منابع گرم ناحیه ریکیر نیز استفاده کردند. آب باید از محل برداشت تا شهر رسانده و در میان شاخه‌ها تقسیم می‌شد. سامانه‌ای که در دهه ۱۹۴۰ بزرگ‌تر شد، به ساختمان‌های بیشتری امکان داد از همین گرما استفاده کنند. فراهم کردن گرما در یک ساختمان و اداره شبکه‌ای برای چندین محله کارهای متفاوتی بودند. در شبکه، فشار و دمای آب و دسترسی برای تعمیر لوله‌ها بر کار بخشی از شهر اثر می‌گذارد.

محل چشمه‌ها و حوضچه‌های تاریخی شست‌وشو در لاوگاردالور
محل چشمه‌ها و حوضچه‌های تاریخی شست‌وشو در لاوگاردالور. TommyBee، مالکیت عمومی.

پیش از گسترش این شیوه، سوخت‌هایی مانند زغال برای گرم کردن ساختمان‌ها به کار می‌رفتند. جایگزین کردن آن با آب گرم زیرزمینی برای ساختمان‌های وصل‌شده، نوع وسایل گرمایشی و چگونگی تامین گرما را تغییر داد. استفاده از منابع بیشتر و افزایش پوشش شبکه به تدریج صورت گرفت. عددهای مربوط به سال نخست به بخش محدودی از شهر مربوط‌اند و نباید با وضع دوره‌های بعد یکی گرفته شوند.

به چشمه قدیمی که برگردیم، در عکس‌های آنجا گرما در محل خروج آب مصرف می‌شد. در تاریخ شبکه اولیه، همین گرما به مقصدی دورتر و پشت دیوار یک صنف رسید. بخشی از زندگی شهر به این جابه‌جایی وابسته شد. آنچه در آغاز برای تعداد کمی ساختمان امتحان شد، در سال‌های بعد به شبکه‌ای رسید که آب و گرما را همزمان در زیر خیابان‌های شهر منتقل می‌کرد.

منابع

عکس شاخص. شستن لباس در چشمه‌های گرم لاوگاردالور در اوایل سده بیستم. Magnús Ólafsson، بدون محدودیت نشر شناخته‌شده.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights