آبراه چئونگگهچئون چگونه از زیر جاده سئول بیرون آمد؟
بخشهای این نوشته

تا آغاز دهه ۲۰۰۰، در بخش مرکزی سئول موترها بر جادهای میرفتند که محور آن بر مسیر یک آبراه قدیمی قرار داشت. آبراه چئونگگهچئون در بخشهای زیادی پوشانده شده بود و از روی خیابان نمیشد مسیرش را مانند یک جوی باز دنبال کرد. نزدیک بعضی قسمتها، جاده بالایی نیز روی پایهها ساخته شده بود. برای کسی که هر روز از آن مسیر عبور میکرد، دیدنیترین بخش آن مسیر موترها و سازههای جاده بود.
چئونگگهچئون پیش از پوشانده شدن از ناحیهای میگذشت که بخش قدیمی شهر را در بر میگرفت. در دورهای از تاریخ سئول، کارهایی برای لایروبی و سامان دادن جریان آن انجام شده بود. با گسترش شهر در سده بیستم، تصمیم گرفته شد قسمتهایی پوشانده شوند. سطح به وجود آمده برای رفتوآمد به کار رفت. آبراه دیگر از بیشتر نقاطی که مردم روی آن میگذشتند دیده نمیشد.
برداشتن بخشی از جاده
شهرداری سئول در ۲۰۰۳ پروژه باز کردن مسیر را آغاز کرد. نخست باید قسمتهایی از سازه راه برداشته میشدند. در جریان کار، گروهها برای کانال باز، پلها و مسیر عبور پیاده جا فراهم کردند. محدودهای که در گزارش شهرداری آمده ۵٫۸۴ کیلومتر است. کار تا سپتمبر ۲۰۰۵ ادامه یافت. شهر باید هم عبور آب را فراهم میکرد و هم گذرگاههایی میساخت که محلهها را در دو سوی مسیر به هم وصل کنند.

مسیر تازه همچنان اداره میشود. بخشی از آب با تاسیسات شهری به مسیر بازشده رسانده میشود و کنارهها برای قدم زدن و گذشتن از محل ساخته شدهاند. دیوارها، مسیرهای پیاده و پلها در جریان کار شهری دوباره طراحی شدند. شکل آبراه در محیط شهری کنونی با گذر طبیعی آن در سدههای گذشته تفاوت دارد. در بعضی نقاط، یادگارهایی از سازه پیشین حفظ شدهاند و میتوان جای جاده بالایی را در کنار مسیر آب امروزی تصور کرد.
در پاییندست، حرکت عابران با مسیر خیابانهای بالا تلاقی میکند. کسی میتواند از پل بگذرد و دوباره به شبکه شهر برگردد، یا با آب در سطحی پایینتر هممسیر شود. تغییر اصلی از همین دو ارتفاع دیده میشود. راهی که برای مدتی اجازه نمیداد آب از خیابان دیده شود، جای خود را به مسیری داد که آب در آن بخشی از رفتوآمد پیاده و منظره روزانه سئول شده است.
منابع
عکس شاخص. آبراه باز چئونگگهچئون و راههای پیاده در سئول. Basile Morin، CC BY-SA 4.0، اندازه تصویر تنظیم شده است.


