رفتن به محتوا
وب‌سایت احمد وحید پیمان
خوراک نوشته‌هاتماس
روایت، تاریخ، اندیشه

در نوشته‌ها جست‌وجو کنید

تاریخ

شش پیکره شاگردان چگونه آغاز جشن برف ساپورو شد؟

در زمستان ۱۹۵۰، گروه‌هایی از شاگردان مکتب در ساپورو، در شمال جاپان، شش پیکره برفی در پارک اودوری ساختند. پارک در میان شهر قرار داشت. آدم‌هایی که برای دیدن برنامه آمدند می‌توانستند از کنار پیکره‌ها بگذرند و شکل‌ها را در همان فضای باز ببینند. در برنامه آن سال فعالیت‌های دیگری از جمله برف‌بازی هم بود. برگزارکنندگان هنوز جشن بزرگی با چند ساحه و پیکره‌های چندین متره اداره نمی‌کردند.
شش پیکره شاگردان چگونه آغاز جشن برف ساپورو شد؟
اندازه متن

در زمستان ۱۹۵۰، گروه‌هایی از شاگردان مکتب در ساپورو، در شمال جاپان، شش پیکره برفی در پارک اودوری ساختند. پارک در میان شهر قرار داشت. آدم‌هایی که برای دیدن برنامه آمدند می‌توانستند از کنار پیکره‌ها بگذرند و شکل‌ها را در همان فضای باز ببینند. در برنامه آن سال فعالیت‌های دیگری از جمله برف‌بازی هم بود. برگزارکنندگان هنوز جشن بزرگی با چند ساحه و پیکره‌های چندین متره اداره نمی‌کردند.

برگزارکنندگان جشن شمار بازدیدکنندگان سال نخست را حدود پنجاه هزار نفر گزارش کرده‌اند. این استقبال به ادامه برنامه کمک کرد. سال‌های بعد، گروه‌های بیشتری برای ساختن پیکره وارد شدند. پیکره برفی برای یک جشن زمستانی ماده‌ای در دسترس بود، اما ساختن شکل بزرگ با آن به چیزی بیش از برفی که در کنار راه جمع شده بود نیاز داشت. تهیه برف و نگهداری از شکل در مدت جشن بخشی از کار گردید.

از حیاط مکتب به چند جای شهر

در ۱۹۵۵، نیروی دفاع از خود جاپان در ساخت پیکره‌ها سهم گرفت. به این ترتیب گروهی با نیروی کار و وسایل بیشتر در آماده کردن آثار بزرگ شریک شد. کار با برف متراکم به سازندگان امکان می‌دهد روی سطح بزرگ شکل بسازند. اندازه پیکره‌ها به مقدار برف، فضای در دسترس و زمانی بستگی دارد که گروه‌ها برای برپا کردنشان دارند. شروع جشن هر سال زمانی را معین می‌کند که تا آن وقت باید ساختن پایان یافته باشد.

پیکره یخی اژدها در بخش سوسوکینوی جشن ساپورو
پیکره یخی اژدها در بخش سوسوکینوی جشن ساپورو. Ominae، CC BY-SA 4.0، اندازه تصویر تنظیم شده است.

پس از بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۷۲ در ساپورو، این برنامه بیشتر در بیرون از جاپان شناخته شد. رقابت بین‌المللی مجسمه برفی از دهه ۱۹۷۰ به برنامه پیوست. در دوره‌های بعد، پیکره‌های برفی و یخی در جاهای گوناگون شهر به نمایش درآمدند. پارک اودوری همچنان یکی از محل‌های شناخته‌شده باقی ماند. گاهی اثری که مردم در یک سال دیده‌اند، در سال بعد جای خود را به شکل و موضوعی دیگر می‌دهد.

داستان سال ۱۹۵۰ را می‌شود از روی شمار آثار آن دنبال کرد. شش پیکره برای شروع یک برنامه کافی بودند و همه پس از پایان زمستان از میان رفتند. عکس‌ها و گزارش‌ها ماندند و گروه‌های سال بعد از برف تازه شکل دیگری ساختند. در ساپورو به همین ترتیب جشنی گسترش یافت که آثارش هر دوره از نو ساخته می‌شوند و زمان دیدنشان به یک بخش از زمستان محدود است.

منابع

عکس شاخص. پیکره برفی گروه فنلند در یکی از دوره‌های جشن ساپورو. Ominae، CC BY-SA 4.0، اندازه تصویر تنظیم شده است.

دیدگاه‌تان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دسترسی سریع

ابزارها

برای بستن، به سمت راست بکشید

PHP Code Snippets Powered By : XYZScripts.com
Verified by MonsterInsights