لوئول دنگ چگونه از پناهندگی به ساختن تیم المپیکی سودان جنوبی رسید؟
بخش‌های این نوشته
در ۲۸ جولای ۲۰۲۴، تیم مردان سودان جنوبی نیمه نخست اولین بازی المپیکی‌اش را با شش امتیاز عقب‌ماندگی تمام کرد. در ورزشگاه پی‌یر مورو در نزدیکی لیل فرانسه، پورتوریکو تا آن زمان ۵۴ امتیاز داشت و سودان جنوبی ۴۸ امتیاز. در نیمه دوم، تیم رویال آیوی پیش افتاد و بازی را ۹۰ بر ۷۹ برد. کارلیک جونز با ۱۹ امتیاز، بیشترین امتیاز تیمش را به دست آورد. در جدول رسمی، این بازی نخستین پیروزی بسکتبال سودان جنوبی در المپیک ثبت شد.۱، ۲
لوئول دنگ سال‌ها قبل خودش در المپیک بازی کرده بود. آن زمان لباس تیم بریتانیا را پوشیده بود، کشوری که خانواده‌اش پس از چند سال پناهندگی در مصر به آن رسیده بود. در فرانسه، او در ساختن تیم سودان جنوبی سهم داشت. پس از بازنشستگی از ان‌بی‌ای به ریاست فدراسیون بسکتبال آن کشور رسیده بود و برای گرد آوردن بازیکنان، پیدا کردن مربی و فراهم کردن هزینه تمرین و سفر کار می‌کرد. راهی که به ورزشگاه لیل رسید، برای او از خانواده‌ای شروع شده بود که در جنگ داخلی سودان خانه‌اش را ترک کرد.۳، ۴، ۶، ۷، ۸
توپ بسکتبال در سال‌های پناهندگی
دنگ در ۱۹۸۵ در واو به دنیا آمد. واو امروز در سودان جنوبی است. در زمان تولد او، این کشور هنوز مستقل نشده بود. جنگ داخلی دوم سودان سبب شد خانواده به مصر برود. دنگ در مصاحبه‌ای که تیم کلیولند کاوالیرز منتشر کرد، گفت چند سال از کودکی‌اش را در مصر گذراند. از پدرش یاد کرد که پیش از خروج در حکومت سودان مقام داشت و از تصمیم او برای ترک زندگی‌ای گفت که برایش ساخته بود. دنگ یکی از نه فرزند خانواده بود و در روایت خودش، برادران بزرگ‌تر در سال‌های مصر نقش مهمی در آشنایی او با ورزش داشتند.۳، ۴، ۵، ۶
یکی از کسانی که خانواده در مصر شناخت منوت بول بود، بازیکن سودانی ان‌بی‌ای. دنگ می‌گوید زمانی که خودش حدود هفت سال داشت، بول در سفر به مصر با خانواده‌های سودانی دیدار کرد. به روایت بنیاد دنگ، بول بازی را به برادران بزرگ‌تر لوئول یاد داد و آنان آنچه آموخته بودند به او منتقل کردند. دنگ سال‌ها بعد گفت: «منوت بول بسکتبال را به خانواده‌ام یاد داد.» برخی از برادرانش بعدتر در اروپا به صورت حرفه‌ای بازی کردند. آجو، یکی از آنان، در دانشگاه کانتیکت امریکا نیز بازی کرد.۳، ۴
وقتی پدر دنگ در بریتانیا پناهندگی سیاسی گرفت، خانواده راهی لندن شد. دنگ در جنوب شهر به باشگاه بریکتون تاپ‌کتس پیوست. جیمی راجرز، مربی باشگاه، یکی از کسانی بود که بازی او را در آن سال‌ها دنبال کرد. بسکتبال از تمرینی که ابتدا با برادرانش کرده بود به برنامه منظم یک باشگاه رسید. رفتن به تمرین در لندن به او فرصت داد با بازیکنانی بیرون از خانواده مسابقه بدهد. چند سال بعد، در نوجوانی، برای تحصیل و ادامه بازی به امریکا رفت.۳، ۴، ۵
در روایت دنگ از روزهای لندن، بسکتبال تنها ورزشی نبود که دنبال می‌کرد. هوادار آرسنال شده بود و عکس ایان رایت، بازیکن آن تیم، را به دیوار اتاقش زده بود. به گفته خودش، راهش به مرکز ورزشی بریکتون افتاد و آن‌جا برای تاپ‌کتس بازی کرد. این علاقه بعد به بورس تحصیلی مکتب در امریکا رسید. در یادداشتی که گاردین از گفته‌های او منتشر کرد، سال رفتن با این بورس ۱۹۹۹ آمده است. دنگ در چهارده‌سالگی برای دوره‌ای چهارساله به مکتبی می‌رفت که ورزش بخش مهمی از برنامه‌اش بود.۳، ۴، ۱۳
از مکتب در نیوجرسی تا تیم بریتانیا
در امریکا، دنگ به اکادمی بلر در نیوجرسی رفت. سپس یک فصل برای دانشگاه دوک بازی کرد. در ۲۰۰۴، دوک به مرحله چهار تیم نهایی مسابقات دانشگاهی رسید. در همان سال، تیم فینکس سانز او را به عنوان بازیکن هفتم در گزینش ان‌بی‌ای انتخاب کرد و بلافاصله به شیکاگو بولز منتقل شد. برای خانواده‌ای که چند سال پیش در لندن از نو زندگی آغاز کرده بود، برنامه بازی‌های او اکنون در شهری دیگر و در سطح حرفه‌ای پیش می‌رفت. دنگ سال‌های نخست و بخش بزرگی از کارش در ان‌بی‌ای را در شیکاگو گذراند. دو بار نیز به بازی ستاره‌های لیگ راه یافت.۳، ۴، ۶
عکس شاخص این روایت در دسامبر ۲۰۱۱ گرفته شده است. دنگ آن زمان برای شیکاگو بازی می‌کرد. چند ماه بعد، نامش در فهرست رسمی دوازده بازیکنی آمد که برای بریتانیا در المپیک لندن به میدان می‌رفتند. حضور در آن تیم برایش بازگشت به شهری بود که در نوجوانی در آن به باشگاه پیوسته بود. در کارنامه فیبا، او در پنج بازی المپیک ۲۰۱۲ به طور میانگین ۱۵٫۸ امتیاز و ۶٫۶ ریباند در هر بازی ثبت کرد. بریتانیا در مرحله گروهی ماند. دنگ تجربه بازی در المپیک را با خود داشت، سال‌ها پیش از آن‌که در ساختن تیمی برای کشور زادگاهش سهم بگیرد.۳، ۴، ۷، ۱۱
دنگ پس از شیکاگو برای چند تیم دیگر، از جمله کلیولند، میامی، لیکرز و مینه‌سوتا، بازی کرد. در ۲۰۱۹، با شیکاگو قراردادی یک‌روزه امضا کرد تا دوره پانزده‌ساله حضورش در ان‌بی‌ای را به نام همان باشگاهی پایان دهد که نخستین فصل حرفه‌ای را در آن گذرانده بود. آمار لیگ نشان می‌دهد که در دو فصلی که به بازی ستاره‌ها راه یافت، در میان بازیکنان لیگ بیشترین میانگین دقیقه بازی را هم داشت. پایان کار در ان‌بی‌ای برای او با قبول مسئولیتی هم‌زمان شد که بیش از امتیاز و دقیقه بازی به یافتن بودجه و همکار نیاز داشت.۸، ۱۴، ۱۵
تیمی که باید بازیکنانش را از چند کشور گرد می‌آورد
سودان جنوبی در ۲۰۱۱ مستقل شد. بسیاری از بازیکنانی که بعدها برای تیم ملی به میدان رفتند، در خانواده‌های آواره بزرگ شده بودند یا در کشورهای دیگر بازی می‌کردند. دنگ در دوره بازی در ان‌بی‌ای بنیادی برای پشتیبانی از آموزش و بسکتبال پایه راه انداخت. برگزاری برنامه‌ها و اردوهای ورزشی یکی از راه‌هایی بود که بنیاد برای کار با جوانان دنبال کرد. در ۲۰۱۹، پس از پایان دوره بازی حرفه‌ای، دنگ به ریاست فدراسیون بسکتبال سودان جنوبی انتخاب شد. این مقام او را وارد کاری کرد که به پیدا کردن بازیکن محدود نمی‌شد. تیم برای تمرین، سفر و شرکت در مسابقه به بودجه و برنامه نیاز داشت.۴، ۶، ۸، ۹
رویال آیوی، که مربی تیم ملی شد، در گفت‌وگو با ان‌بی‌ای هزینه‌هایی را برشمرد که دنگ برای تیم می‌پرداخت، از کرایه سالن تا هوتل و تکت طیاره. به گفته آیوی، این‌ها هزینه‌های تکراری آماده کردن تیم بودند. دنگ در همان گزارش گفت می‌خواسته به رشد بازی در کشورش کمک کند. کار به این معنا بود که بازیکنان با برنامه‌های حرفه‌ای جداگانه در چند کشور، برای دوره‌های تمرین و مسابقه کنار هم بیایند. در فهرست تیم، بازیکنانی حضور داشتند که پیش از آن در دانشگاه‌های امریکا، لیگ‌های اروپایی یا رقابت‌های افریقایی بازی کرده بودند.۶، ۹، ۱۲
آیوی و دنگ هر دو در اکادمی بلر درس خوانده بودند. آیوی بعد از پایان بازی حرفه‌ای به مربی‌گری روی آورد. در شرحی که به ان‌بی‌ای داد، از اردویی گفت که فقط یک زمین تمرین در اختیار داشتند. برای استفاده از همان فضا، بازیکنان را به گروه‌هایی تقسیم کردند. یک گروه تمرین با وزنه داشت و دو گروه دیگر در دو نیمه همان زمین کار می‌کردند. این برنامه را چند روز ادامه داد تا بتواند ترکیب بازیکنان را محدود کند. در کنار تصمیم درباره ترکیب، استفاده از وقت و فضای موجود بخشی از کار روزانه او و همکارانش بود.۶
در ۲۰۲۳، تیم سودان جنوبی برای نخستین بار در جام جهانی بسکتبال بازی کرد. یکی از نخستین رقیبانش پورتوریکو بود. آن بازی به وقت اضافه رفت و پورتوریکو ۱۰۱ بر ۹۶ پیروز شد. سودان جنوبی مسابقات را با بهترین جایگاه در میان تیم‌های افریقایی تمام کرد و سهمیه مستقیم المپیک گرفت. برای تیمی که تازه در آن سطح مسابقه می‌داد، این نتیجه یک فصل دیگر از آمادگی را پیش روی فدراسیون گذاشت. بازیکنان باید در فاصله جام جهانی تا المپیک دوباره برای تمرین و مسابقه گرد می‌آمدند. در قرعه المپیک، نام پورتوریکو باز هم در گروه سودان جنوبی آمد.۲، ۹، ۱۰، ۱۲
بازی تعیین‌کننده در پایان جام جهانی برابر انگولا بود. سودان جنوبی آن را ۱۰۱ بر ۷۸ برد. فیبا گزارش داد که برای قطعی شدن سهمیه باید نتیجه بازی مصر و نیوزیلند را هم منتظر می‌ماندند. نیوزیلند با اختلاف دو امتیاز مصر را شکست داد. نتیجه آن بازی همراه با برد سودان جنوبی مقابل انگولا، جایگاه تیم را در میان نماینده‌های افریقا مشخص کرد. کارلیک جونز در بازی انگولا ۲۶ امتیاز گرفته بود. کمتر از یک سال بعد، همین بازیکن در نخستین بازی المپیک تیمش برابر پورتوریکو نیز بیشترین امتیاز سودان جنوبی را به دست آورد.۲، ۱۶، ۱۷
دیدار دوباره با پورتوریکو
در بازی لیل، پورتوریکو در ربع نخست پیش افتاد. سودان جنوبی در ربع دوم فاصله را کم کرد و در ربع سوم ۲۳ امتیاز گرفت، در حالی که رقیب ۱۵ امتیاز به دست آورد. تیم آیوی در ربع پایانی برتری‌اش را حفظ کرد. آیوی پس از بازی در گفت‌وگو با فیبا به دیدار سال پیش برگشت و گفت پورتوریکو در جام جهانی آنان را برده بود و این بار نوبت تیم او بود. اختلاف میان نتیجه دو مسابقه در دفتر مسابقات ثبت شد، باخت در وقت اضافه در ۲۰۲۳ و برد یازده‌امتیازی در نخستین بازی المپیک.۱، ۲، ۱۰
در دو بازی بعدی، سودان جنوبی مقابل امریکا و صربستان باخت و از مرحله گروهی بیرون نرفت. با این حال، در همان سه بازی، بازیکنانی که برای نخستین حضور کشورشان به فرانسه آمده بودند توانستند یک برد ثبت کنند. دنگ در ۲۰۱۲ خودش بازیکن یکی از تیم‌های المپیک بود. در ۲۰۲۴، سهمش را در جای دیگری می‌شد دید، در سال‌های تمرین، سفر و آماده کردن تیمی که حالا با نام سودان جنوبی به میدان می‌رفت. برای خواندن مسیر آن تیم، نخست باید به سال‌هایی برگشت که یکی از بازیکنان ان‌بی‌ای در مصر به خانواده دنگ نشان داد چگونه بسکتبال بازی کنند.۱، ۳، ۶، ۷، ۸
منابع و اعتبار عکس‌ها
- جدول رسمی مسابقات بسکتبال مردان المپیک پاریس، فیبا.
- گزارش فیبا از نخستین پیروزی المپیکی سودان جنوبی.
- گفته‌های دنگ درباره کودکی، مهاجرت و منوت بول، کلیولند کاوالیرز.
- گاه‌شمار زندگی دنگ و فعالیت بنیاد او.
- پرونده دنگ در اداره پناهندگان سازمان ملل.
- گزارش ان‌بی‌ای از ساخت تیم ملی و گفت‌وگو با دنگ و رویال آیوی.
- کارنامه رسمی دنگ در تیم بریتانیا در المپیک ۲۰۱۲.
- اعلام انتخاب دنگ به ریاست فدراسیون بسکتبال سودان جنوبی، فیبا.
- گزارش فیبا از نقش دنگ در آماده‌سازی تیم برای جام جهانی ۲۰۲۳.
- نتیجه بازی سودان جنوبی و پورتوریکو در جام جهانی ۲۰۲۳.
- فهرست رسمی بازیکنان تیم بریتانیا در المپیک لندن.
- مرور عملکرد تیم ملی سودان جنوبی و راه‌یابی به المپیک، فیبا.
- عکس شاخص، لوئول دنگ با لباس شیکاگو بولز، ۲۶ دسامبر ۲۰۱۱، عکس nikk_la، CC BY 2.0.
- روایت خود دنگ از آرسنال، بریکتون و بورس مکتب امریکا.
- ثبت بازنشستگی دنگ پس از پانزده فصل و آمار دو فصل بازی ستاره‌ها، ان‌بی‌ای.
- کارنامه باشگاهی دنگ و قرارداد یک‌روزه با شیکاگو، ان‌بی‌ای.
- نتیجه رسمی دیدار انگولا و سودان جنوبی در جام جهانی ۲۰۲۳.
- گزارش رسمی فیبا از قطعی شدن سهمیه المپیک پس از دو بازی تعیین‌کننده.
