ده زبان اشاره‌ای که ساختار مستقل دارند
زبان‌های اشاره، وسیله‌ی ارتباطی مهمی برای ناشنوایان و کم‌شنوایان هستند. این زبان‌ها، ساختار و ویژگی‌های خاص خود را دارند و می‌توانند به عنوان یک زبان مستقل در نظر گرفته شوند. در این مقاله، به ده زبان اشاره‌ای می‌پردازیم که ساختار مستقل دارند.
زبان اشاره آمریکایی (ASL)
زبان اشاره آمریکایی (ASL) یکی از زبان‌های اشاره پرکاربرد در ایالات متحده و کانادا است. ASL دارای ساختار و دستورالعمل‌های خاص خود است و به عنوان یک زبان مستقل شناخته می‌شود. این زبان، دارای الفبا، واژگان و دستورالعمل‌های پیچیده‌ای است.
زبان اشاره آمریکایی، تاریخچه‌ی طولانی دارد و از ترکیب زبان‌های اشاره مختلفی که توسط مهاجران به ایالات متحده آورده شده بود، شکل گرفته است. ASL دارای ویژگی‌های بصری و حرکتی خاصی است و از طریق حرکات دست، صورت و بدن، ارتباط برقرار می‌کند.
زبان اشاره بریتانیایی (BSL)
زبان اشاره بریتانیایی (BSL) در بریتانیا استفاده می‌شود و دارای ساختار و دستورالعمل‌های خاص خود است. BSL یکی از زبان‌های اشاره رسمی در بریتانیا است و در سال ۲۰۰۳ به عنوان یک زبان رسمی شناخته شد.
BSL دارای الفبا، واژگان و دستورالعمل‌های پیچیده‌ای است و از طریق حرکات دست، صورت و بدن، ارتباط برقرار می‌کند. این زبان، تاریخچه‌ی طولانی دارد و از ترکیب زبان‌های اشاره مختلفی که توسط مهاجران به بریتانیا آورده شده بود، شکل گرفته است.
زبان اشاره فرانسوی (LSF)
زبان اشاره فرانسوی (LSF) در فرانسه و بخش‌هایی از کانادا استفاده می‌شود. LSF دارای ساختار و دستورالعمل‌های خاص خود است و به عنوان یک زبان مستقل شناخته می‌شود.
LSF دارای الفبا، واژگان و دستورالعمل‌های پیچیده‌ای است و از طریق حرکات دست، صورت و بدن، ارتباط برقرار می‌کند. این زبان، تاریخچه‌ی طولانی دارد و از ترکیب زبان‌های اشاره مختلفی که توسط مهاجران به فرانسه آورده شده بود، شکل گرفته است.
زبان اشاره آلمانی (DGS)
زبان اشاره آلمانی (DGS) در آلمان استفاده می‌شود و دارای ساختار و دستورالعمل‌های خاص خود است. DGS یکی از زبان‌های اشاره رسمی در آلمان است.
DGS دارای الفبا، واژگان و دستورالعمل‌های پیچیده‌ای است و از طریق حرکات دست، صورت و بدن، ارتباط برقرار می‌کند. این زبان، تاریخچه‌ی طولانی دارد و از ترکیب زبان‌های اشاره مختلفی که توسط مهاجران به آلمان آورده شده بود، شکل گرفته است.
زبان اشاره استرالیایی (AUSLAN)
زبان اشاره استرالیایی (AUSLAN) در استرالیا استفاده می‌شود و دارای ساختار و دستورالعمل‌های خاص خود است. AUSLAN یکی از زبان‌های اشاره رسمی در استرالیا است.
AUSLAN دارای الفبا، واژگان و دستورالعمل‌های پیچیده‌ای است و از طریق حرکات دست، صورت و بدن، ارتباط برقرار می‌کند. این زبان، تاریخچه‌ی طولانی دارد و از ترکیب زبان‌های اشاره مختلفی که توسط مهاجران به استرالیا آورده شده بود، شکل گرفته است.
زبان اشاره ژاپنی (JSL)
زبان اشاره ژاپنی (JSL) در ژاپن استفاده می‌شود و دارای ساختار و دستورالعمل‌های خاص خود است. JSL یکی از زبان‌های اشاره رسمی در ژاپن است.
JSL دارای الفبا، واژگان و دستورالعمل‌های پیچیده‌ای است و از طریق حرکات دست، صورت و بدن، ارتباط برقرار می‌کند. این زبان، تاریخچه‌ی طولانی دارد و از ترکیب زبان‌های اشاره مختلفی که توسط مهاجران به ژاپن آورده شده بود، شکل گرفته است.
زبان اشاره چینی (CSL)
زبان اشاره چینی (CSL) در چین استفاده می‌شود و دارای ساختار و دستورالعمل‌های خاص خود است. CSL یکی از زبان‌های اشاره رسمی در چین است.
CSL دارای الفبا، واژگان و دستورالعمل‌های پیچیده‌ای است و از طریق حرکات دست، صورت و بدن، ارتباط برقرار می‌کند. این زبان، تاریخچه‌ی طولانی دارد و از ترکیب زبان‌های اشاره مختلفی که توسط مهاجران به چین آورده شده بود، شکل گرفته است.
زبان اشاره کره‌ای (KSL)
زبان اشاره کره‌ای (KSL) در کره جنوبی استفاده می‌شود و دارای ساختار و دستورالعمل‌های خاص خود است. KSL یکی از زبان‌های اشاره رسمی در کره جنوبی است.
KSL دارای الفبا، واژگان و دستورالعمل‌های پیچیده‌ای است و از طریق حرکات دست، صورت و بدن، ارتباط برقرار می‌کند. این زبان، تاریخچه‌ی طولانی دارد و از ترکیب زبان‌های اشاره مختلفی که توسط مهاجران به کره جنوبی آورده شده بود، شکل گرفته است.
زبان اشاره هندی (ISL)
زبان اشاره هندی (ISL) در هند استفاده می‌شود و دارای ساختار و دستورالعمل‌های خاص خود است. ISL یکی از زبان‌های اشاره رسمی در هند است.
ISL دارای الفبا، واژگان و دستورالعمل‌های پیچیده‌ای است و از طریق حرکات دست، صورت و بدن، ارتباط برقرار می‌کند. این زبان، تاریخچه‌ی طولانی دارد و از ترکیب زبان‌های اشاره مختلفی که توسط مهاجران به هند آورده شده بود، شکل گرفته است.
زبان اشاره برزیلی (LIBRAS)
زبان اشاره برزیلی (LIBRAS) در برزیل استفاده می‌شود و دارای ساختار و دستورالعمل‌های خاص خود است. LIBRAS یکی از زبان‌های اشاره رسمی در برزیل است.
LIBRAS دارای الفبا، واژگان و دستورالعمل‌های پیچیده‌ای است و از طریق حرکات دست، صورت و بدن، ارتباط برقرار می‌کند. این زبان، تاریخچه‌ی طولانی دارد و از ترکیب زبان‌های اشاره مختلفی که توسط مهاجران به برزیل آورده شده بود، شکل گرفته است.
- تعداد زبان‌های اشاره در جهان: بیش از ۳۰۰ زبان
- تعداد کاربران زبان‌های اشاره: حدود ۷۰ میلیون نفر در جهان
- زبان‌های اشاره رسمی در کشورهای مختلف: بیش از ۵۰ کشور
زبان‌های اشاره، وسیله‌ی ارتباطی مهمی برای ناشنوایان و کم‌شنوایان هستند و دارای ساختار و ویژگی‌های خاص خود هستند. در این مقاله، به ده زبان اشاره‌ای پرداختیم که ساختار مستقل دارند و در کشورهای مختلف استفاده می‌شوند. هر یک از این زبان‌ها، دارای الفبا، واژگان و دستورالعمل‌های پیچیده‌ای هستند و از طریق حرکات دست، صورت و بدن، ارتباط برقرار می‌کنند.
گفت‌وگو درباره این نوشته